بهترین های روز
بهترین های روز

سرگرمی و دانستنی های فراوان به همراه کلیپ های روز و مطالب وبلاگهای فارسی با به روز رسانی خودکار

جریان مباهله و مفاد قرارداد پیامبر (ص) با مسیحیان

جریان مباهله و مفاد قرارداد پیامبر (ص) با مسیحیان


به فراخور 24 ذی الحجه/ شناسهٔ خبر: 2390893 -یکشنبه 27 مهر 1393 - 08:23 دین و اندیشه > آیین ها و تشکل های مذهبی خبرگزاری مهر- گروه دین و اندیشه: بیست و چهارم ذی الحجّه نه تنها روز مباهله و روز نزول آیه تطهیر بر قلب فرخنده پیامبر(ص) است بلکه در این روز حضرت امیرالمؤمنین(ع)در حال رکوع انگشترى خود را به سائل داد و آیه اِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّهُ.. در شان ایشان بر قلب نازنین پیامبر(ص) نازل گردید. خبرگزاری مهر - سرویس دین و اندیشه: یکی از گونه ها نفرین حق، مباهله است، مباهله از ریشه بَهْل به معنای لعن است اما راغب اصفهانی معتقد است که بهل (بر وزن اهل)، به معناى رها کردن و قید و بند را از چیزى برداشتن است؛ به همین جهت هنگامى که حیوانى را به حال خود واگذارند تا نوزادش بتواند به آزادى شیر بنوشد، به او باهل مى‏ گویند، و ابتهال در نیایش به معناى تضرع و واگذارى کار به خدا است؛ مانند سخن خداوند که در آیه مباهله می فرماید: ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْکاذِبِین؛ هنگام گاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغگویان پیمان دهیم . سپس در پایان می گوید: کسی که ابتهال را به لعن و دوری از خدا تعریف کرده، به این جهت است که استرسال و رها کردن و واگذار کردن بنده به حال خود این نتایج را به دنبال مى‏آورد. مباهله در اصطلاح با توجه به آیه61 سوره آل عمران، مباهله به معناى نفرین کردن دو نفر نسبت به یکدیگر است بدین ترتیب که افرادى که درباره یک مسئله مهم مذهبى با هم کشمکش دارند در یک جا جمع شوند و به درگاه خدا تضرع کنند و از او بخواهند که دروغ گو را رسوا ساخته و مجازات کند. پس باره تشریع مباهله، ویژه اختلافات و منازعات دینی و مذهبى است تا جایى که با گفت و گو حل نشود و کار به انکار و مکابره بکشد. به بیان دیگر مباهله یعنى نفرین کردن یکدیگر تا هر کس بر نادرست بوده باره غضب الاهى پیمان گیرد و هنگام کس که بر حق است شناخته شود و بدین گونه حق از نادرست تشخیص داده شود. طبیعی است که هر دو سو مباهله، باید معتقد به پروردگار باشند تا بتوانند اقدام به چنین کاری نمایند، چون فردی که خداپرست نیست، نمی تواند از خداوند درخواستی داشته باشد. عمومیت مباهله با توجه به شأن نزول آیه شریفه مباهله که روى سخنش تنها به پیامبر اسلام (ص) است شاید گفته شود که مباهله، ویژه زمان پیامبر (ص) است، ولی این سخن درستی نیست و نمی توان مباهله را ویژه زمان پیامبر (ص) دانست، بلکه دیگر مؤمنان نیز مى‏ توانند مباهله کنند؛ زیرا اولاً بر بنیاد قانون مسلم اصولی، شأن نزول آیه مایه تخصیص آیه نمی شود. ثانیاً شکى نیست که آیه مباهله هرچند یک دستور کلى براى دعوت به مباهله به مسلمانان نمى‏ دهد بلکه روى سخن در هنگام تنها با پیامبر اسلام (ص) است، ولى این جستار گیر از هنگام نخواهد بود که مباهله در برابر مخالفان یک دستور عمومى باشد و کسان با ایمان که از تقوا و خدا پرستى کامل برخوردارند هنگامى که استدلالات آنها در برابر دشمنان بر پرتو لجاجت به جایى نرسد، آنها را دعوت به مباهله کنند.ثالثاً: از روایاتى که در منابع اسلامى نقل شده نیز عمومیت این دستور کاربرد مى ‏شود: شادروان کلینی، در کافی حدیثى از امام راستگو (ع) نقل کرده که به یکی از یاران خویش فرمود: اگر مخالفان سخنان حقّت را نپذیرفتند آنها را به مباهله دعوت کن. از این رو می توان معتقد بود که هر کس با حفظ شرایطی که بیان شد برای پابرجا کردن, حقانیت خویش در برابر دشمنان ایمانش بتواند مباهله کند. شرایط مباهله همان گونه که از تعریف مباهله بر می آید، مباهله یک روش از نیایش است؛ از این رو گفته اند: شرایطی که برای نیایش ذکر شده، برای مباهله نیز لازم است، ولی با توجه به اینکه مباهله دعای خاصی است، تبعاً دارای ویژگی ها و شرایط ویژه ای نیز می باشد، از دسته کسی که می خواهد مباهله کند باید خود را سه روز اصلاح اخلاقى کند، روزه بگیرد، غسل کند، با کسى که مى ‏خواهد مباهله کند به بیابان برود، ساعتى که در هنگام مباهله می شود: میان الطلوعین؛ یعنی میان سپیده دم تا برآمدن آفتاب است، انگشتان دست راستش را در انگشتان راست او بیفکند، از خودش آغاز کند و بگوید: اللّهُمَّ رَبَّ السَّمواتِ السَّبْعِ وَ الارَضینَ السَّبْعِ وَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظیمِ اِنْ کانَ فُلانٌ جَحَدَ الْحَقَّ وَ کَفَرَ بِهِ فأَنْزِلْ عَلَیْهِ حُسْبانا مِنَ السَّماءِ وَ عَذابا الیما یعنی: اى خدایى که پروردگار آسمان هاى هفتگانه و زمین هاى هفتگانه و پروردگار عرش با عظمت هستى! اگر فلانى (طرف روبرو در مباهله) منکر حق است و نسبت به هنگام کفر مى ورزد، پس نازل گردان بر او آتشى از آسمان و عذابى دردناک. و پس بار دیگر این نیایش را تکرار کند. مباهله پیامبر(ص) با مسیحیان نجران در سال دهم هجرى (632 م) که پایه هاى حکومت اسلام کاملاً مستحکم شده بود، پیامبر گرامى اسلام حضرت محمد (ص) همراستا مکاتبه با سران دولِ جهان و مراکز مذهبى، نامه اى نیز براى اسقف نجران ابو حارثه فرستاد و اهالى هنگام منطقه را به اسلام دعوت کرد. متن این نامه بدین شرح است: به نام خداى ابراهیم و اسحاق و یعقوب. این نامه اى است از محمد پیامبر (ص) و فرستاده خدا به اسقف نجران. خداى ابراهیم و اسحاق و یعقوب را حمد و ستایش و شما را از پرستش و پرستش بندگان به پرستش خدا دعوت مى کنم؛ شما را دعوت مى کنم که از ولایت بندگان خدا بیرون شوید و تحت ولایت خداوند در آیید و اگر این دعوت را نمى پذیرید، باید به حکومت اسلامى جزیه (مالیات) بپردازید، وگرنه با شما اعلام جنگ مى کنم. والسلام. فرستادگان حضرت محمد (ص) وارد نجران شده و نامه حضرت را به اسقف نجران دادند. اسقف نامه را با دقت خواند. وقتى از محتواى نامه آگاه شد، هراس عجیبى سراپاى وجودش را فرا گرفت. شخصى را نزد شرحبیل بن وداعه ، که شخصى با درایت و کاردان بود، فرستاد و او را به خدمت فرا خواند و نظر او را درباره نامه پیامبر جویا شد. شرحبیل گفت: ما مکررا از پیشوایان مذهبى مان شنیده ایم و به این مطلب باور داریم که خداوند به حضرت ابراهیم وعده داده است که نبوت را از دودمان اسحاق به فرزندان اسماعیل منتقل کند و هیچ دور نیست که محمد همان پیامبر موعود باشد. با این حال، این یک مسئله مذهبى و مربوط به نبوت است و من در این گونه مسائل نظرى ندارم؛ اگر از امور دنیوى بود، بی گمان بازگویی دیدگاه مى کردم و از هیچ گونه تلاشى فروگذار نمى کردم اسقف به دنبال دو نفر دیگر به نام هاى عبدالله بن شرحبیل و ستمکار بن فیض فرستاد و نظر آنها را نیز جویا شد. آنها نیز همان پاسخ شرحبیل را تکرار کردند.نگرانى اسقف بیشتر شد و دستور داد ناقوس ها را به صدا در آوردند. پس از این که همه مردم نجران گرد آمدند، اسقف نامه پیامبر را براى مردم خواند و از آنان نظرخواهى کرد. نتیجه این شد که گروهى از صاحب نظران را براى بررسى اوضاع و احوال پیامبر گرامى (ص) به مدینه بفرستند. بنابراین 70 نفر از نخبگان و دانایان گزینش شدند که در بالای آنان 3 تن از رهبران مذهبى پیمان داشتند: ابو حارثه بن علقمه ، اسقف اعظم نجران، که سمت نمایندگى رسمى کلیساهاى روم را در حجاز به عهده داشت؛ عبدالمسیح که لقبش عاقب بود و به خرد و درایت شهرت داشت؛ أیهم که به او سید مى گفتند. هیئت نمایندگى مسیحیان در مدینه هیئت نمایندگى مسیحیان وارد مدینه شدند. پیش از هنگام که نزد پیامبر اکرم (ص) بروند، پوشاک هاى فاخر ابریشمى پوشیدند و انگشتر طلا به دست کردند و بر پیامبر اکرم (ص) - که در مسجد بود - وارد شدند و به پیامبر (ص) درود کردند. حضرت پاسخ آنها را نداد و آماده به سخن گفتن با آنها نشد. مسیحیان غمگین و متحیر به اندیشه چاره بودند که ناگاه چشمشان به عثمان بن عفّان و عبدالرحمن بن عوف افتاد. چون از دوران جاهلیت با آنها آشنا بودند، نزد آنان رفتند و جستار را با هنگام دو در میان گذاشتند. هنگام دو اظهار داشتند که حل این دشوار به دست على بن ابى طالب (ع) است، بنابراین از هنگام حضرت که در هنگام جا آماده بود، چاره خواستند. حضرت فرمود: پوشاک هاى ابریشمى و انگشترهاى طلا را از خود دور کنید و با همان پوشاک سفر به خدمت حضرت بروید. مطمئن باشید که حضرت شما را خواهد پذیرفت. آنها بر پایه راهنمایى حضرت على (ع) کنش کردند و خدمت فرستاده اکرم (ص) رفتند. حضرت آنها را پذیرفت و فرمود: سوگند به هنگام کسى که مرا به حق مبعوث کرد، دفعه نخست که این جماعت نزد من آمدند، اهریمن همراهشان بود. گفتگو نمایندگان نجران با پیامبر اسلام (ص) مسیحیان پیش از آنکه وارد گفتگو رسمى با پیامبر اسلام (ص) شوند، اظهار داشتند چون هنگام نماز است، دستور دهید نمازمان را بخوانیم. حضرت به آنها دستور داد و آنها به طرف قبله خودشان (مشرق) نماز خواندند. پس از اقامه نماز، مذاکرات آغاز شد و حضرت فرستاده (ص) براى بار دیگر آنها را به اسلام دعوت کرد؛ ولى اظهار داشتند که ما پیش از تو مسلمان شده ایم. حضرت فرمود: دروغ مى گویید، چون شما صلیب را پرستش مى کنید و گوشت خوک مى خورید و عیسى را فرزند خدا مى دانید و این امور با اسلام و اعتقاد به خداوند یگانه سازگار نیست. نتیجه نشست این شد که براى فرداى هنگام روز با پیامبر اسلام (ص) پیمان مباهله بگذارند؛ اگر پیامبر اسلام (ص) براى مباهله سربازان و نیروهاى نظامى اش را همراه آورد، با او مباهله کنند، و اگر با خاصان و اهل بیتش در محل مباهله آماده شود، با او مباهله نکنند؛ چرا که معلوم مى شود پیامبر اسلام (ص) به حقانیت خودش مطمئن است، و گرنه عزیزان خویش را در معرض هلاکت پیمان نمى دهد. تصمیم هیئت مسیحى به پیامبر اسلام (ص) ابلاغ شد و پیمان شد هر دو طرف فرداى هنگام روز (24 ذى حجه) براى انجام مباهله در بیرون از مدینه آماده شوند. پس از معلوم شدن زمان مباهله، پیامبر اکرم (ص) افرادى را جهت فراخواندن مردم براى نگریستن جریان مباهله، به مدینه و گوشه ‎ها هنگام فرستاد تا از همه مردم دعوت به کنش آورند. روز موعود جمعیت بسیارى از زن و مرد در محل مباهله آماده شدند. در این زمان بزرگ مسیحیان(اسقف) به آنها گفت: شما فردا به محمد(ص) نگاه کنید، اگر با فرزندان و خانواده‏اش براى مباهله آمد، از مباهله با او بترسید، و اگر با یارانش آمد، با او مباهله کنید. زیرا چیزى در بساط ندارد. فردا که شد پیامبر (ص) آمد در حالى که دست على بن ابى طالب (ع) را گرفته بود و حسن و حسین (علیه السلام) در پیش روى هنگام حضرت راه مى‏رفتند و فاطمه (س) پشت سرش بود. نصارى نیز بیرون آمدند در حالى که اسقف آنها پیشاپیششان بود. هنگامى که نگاه کرد، پیامبر (ص) با هنگام چند نفر آمدند، درباره آنها سؤال کرد به او گفتند: این پسر عمو و داماد او و محبوب‏ترین خلق خدا نزد او است و این دو پسر، فرزندان دختر او از على (ع) هستند و هنگام بانوى جوان دخترش فاطمه (س) است که عزیزترین مردم نزد او، و نزدیک‏ترین کسان به قلب او است. ایهم(سید)به اسقف گفت: براى مباهله قدم پیش گذار. گفت: نه، به خدایى که جان من در قبضه نیرو اوست، من جمعى را مى بینم که اگر از ایزد تعالى بخواهند کوهى از زمین کنده شود، مستجاب خواهد شد. با او مباهله نکنید که با خاصان و عزیزان خود آمده است، چون وثوق و اطمینان به پروردگار خود دارد؛ اگر با او مباهله کنید، بلا نازل مى شود و یک مسیحى را بر روى زمین باقى نمى گذارد؛ با او مصالحه کنید. مسیحیان نجران تسلیم مى شوند مسیحیان با دیدن چهره مصمم و مطمئن پیامبر اسلام (ص) و همراهانش از یک سو، و شنیدن سخنان ناامیدی آور اسقف نجران از سوى دیگر، تصمیم گرفتند در برابر خواسته هاى پیامبر (ص) تسلیم شوند. بنابراین خدمت پیامبر اکرم (ص) رسیده و گفتند: یا اباالقاسم! ما با تو مباهله نمى کنیم، ولى حاضریم مصالحه کنیم و هر مقدارى که خواسته باشى به تو جزیه بپردازیم. پیامبر بزرگوار اسلام (ص) پیشنهاد آنها را پذیرفت و از انجام مباهله منصرف شد و پیمان نامه صلحى میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان نجران بسته شد. مفاد پیمان نامه پیامبر (ص) با مسیحیان بر بنیاد قراردادى که به امضاى هر دو سو رسید، پیمان شد مسیحیان نجران در برابر امنیتى که به برکت حکومت اسلامى تأمین مى شود، سالانه 2 هزار حُلّه (هر حله برابر با یک قواره پارچه براى یک دست لباس) به سرنویس جزیه به حکومت اسلامى بپردازند؛ البته به این شکل که هزار حُلّه را در ابتداى سال و هزار حُلّه را در نیمه هنگام پرداخت کنند. بها هر حُلّه نیز چهل درهم بود. بنا به گفته بعضى از مورخان، علاوه بر2 هزار حُلّه، پرداخت 30 زره و نیزه و 30 اسب و 30 شتر نیز شرط شد. اعمال و دعاى روز مباهله در روز 24 ذی الحجه که روز مباهله فرستاده خدا(ص) با نصاراى نجران است؛ پیامبر پیش از آنکه مباهله کند، عبا بر دُوش فرخنده گرفت و حضرت امیرالمؤمنین و فاطمه و حَسَن و حسین عَلیهمُ السلام را تو یا درون در زیر عبا نمود و گفت: پروردگارا هر پیغمبرى را اهل بیتى بوده است که ویژه ترین خلق بوده اند به او، خداوندا اینها اهل بیت من هستند پس از ایشان برطرف کن شک و گناه را و پاک کن ایشان را پاک کردنى. پس جبرئیل نازل شد و آیه تطهیر در شأن ایشان آورد. پس حضرت فرستاده (ص)آن چهار بزرگوار را بیرون برد از براى مباهله چون نگاه نصارى بر ایشان افتاد و حقّیّت هنگام حضرت و نشانه ها نزول عذاب نگریستن کردند جُرأت مُباهله ننمودند و استدعاى مصالحه و قبول جزیه نمودند و در این روز نیز حضرت امیرالمؤمنین(ع)در حال رکوع انگشترى خود را به سائل داد و آیه اِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّهُ در شانش نازل شد. علاوه بر استحباب غسل و روزه در روز24 ذی الحجه. خواندن نماز نیز پیشنهاد شده است؛ به این کیفیت که نزدیک فروپاشی غسل کند و دو رکعت نماز بگذارد و در هر رکعت پس از حمد، سوره توحید، آیه الکرسی و سوره قدر، هر کدام را ده بار بخواند. همچنین خواندن دعاى مباهله که شبیه به دعاى سحرهاى ماه رمضان است و در مفاتیح الجنان ذکر شده است. همچنین پس قرائت دعای مذکور، قرائت دو رکعت نماز و 70 مرتبه استغفار و اوّل هنگام اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ، صدقه دادن به جهت تأسی به حضرت امیرالمؤمنین (ع)، زیارت کردن امام علی(ع) و خواندن زیارت جامعه از دسته اعمال روز مباهله ذکر شده است.
منبع : منادیان وحدت
تاریخ باز نشر :
زمان : حدود 9 ساعت پیش

بازنشر شده توسط : - bestofday
لینک ثابت مطلب :
امتیاز 3     1 تا 5
تعداد بازدید : 17

موضوع مطلب : #

گوناگون

| بوشهر
برچسب ها : #

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#

#


three steps above heaven 2012 دانلود عزیز یاروم از حسین حیدری three steps above heaven 2012 دانلود اهنگ الویوالویو دانلود اهنگ ای لاو یو ای هیت یو دانلود اهنگ شکیرا she wolf دانلود اهنگ ای لاو یو از گنش