دانلود سعادت 26 ص فرمت فایل: ورد ( قابلیت ویرایش و آماده چاپ ) قسمتی از محتوای متن تعداد صفحات : 26 صفحه فعل :چيزي كه در فعل است ،مانند اجرا شدن فرمان و نفوذ حكم، چيزي كه در انفعال است :مانند احساس محسوسات ملايم با طرح، همانند شنيدن آواز خوش. خيرات يا در معقولاتند يا در محسوسات . اقسام سعادت: چنان كه گفته شد سعادت خير نسبي است و به اختلاف موارد مختلف مي شود و سعادت تمام كارهاي خير و مقصد و هدف آنهاست كه آدمي از روي اختيار انجام مي دهد و شيئي تمام و كمال به چيزي مي گويند كه وقتي انسان به او رسيد به چيز ديگري محتاج نباشد از اين رو سعادت برترين و بالاترين خوبيهاست ولي در اين خير تمام و كمال كه هدف كامل است به سعادتهاي ديگري نيازمنديم كه در بدن يا در خارج بدن است به اين معني كه اگر انسان در امور مربوط به بدن و دنيا راحت باشد مي تواند سعادت روحاني به دست بياورد. ارسطو مي گويد : نمي شود انسان كار خوبي انجام دهد يعني ببخشد، به كاميابي برسد، براي خود دوستان فراوان داشته باشد اما از سلامت جسماني و ثروت و مال بي بهره باشد از اين رو مي گويد: ظهور شرافت و مقام حكمت نياز به ابزار قدرت ندارد و خوشبختي خالص آن موهبتي است كه در شريفترين منازل و بالاترين درجات خيرات از سوي خداوند و به انسان برسد و آن ويژه ي انسان كامل است اما كساني چون كودكان يا كساني كه به كمال نرسيده و عملشان رشد نكرده است از اين موهبت بي بهره اند. اقسام پنجگانه سعادت به گفته ي ارسطو: ارسطو سعادت را پنج قسم مي داند به شرح زير:1- سعادتي كه به تندرستي و اعتدال مزاج و سلامتي نيروها و مشاعر مربوط است مانند درستي اعضا و قواي پنجگانه ي ظاهري (سامعه، باصره ،لامسه، شامه، ذائقه)كه سالم بودن آنها نوعي از سعادت است. 2-مال و ثروت در صورتي كه بخشيده و انفاق شود، كسي كه مال را در جاي خود، خرج كند و به افراد مستحق بويژه دانشمندان بسيار ببخشد در اين صورت ياد خير او در ميان مردم شايع مي شود و از او به نيكي ياد مي كنند. 3-سعادت مربوط به شهرت :كسي كه در ميان مردم به خوبي مشهور است و ذكر خير او در ميان فضلا و دانشمندان به خاطر احسان و بخشش منتشر مي شود و او بسيار مي ستايند از بخشي از سعادت برخوردار است. 4-سعادتي كه به آرزوها مربوط است يعني در هر كاري كه وارد شود و به اتمام آن موفق شده به هوش برسد. 5-سعادتي كه به انديشه مربوط است: يعني در عقايد ديني و كليه علوم و معارف داراي عقيده اي درست و انديشه اي سالم بوده و از اشتباه بدور باشد و در رايزني انديشه اي نو داشته باشد و خيرانديشي و خير خواهي كند. به اعتقاد اين حكيم، خوشبخت واقعي كسي است كه اقسام پنجگانه سعادت كه ياد شد در او جمع باشد و هر كس، بعضي از آنها را نداشته باشد