جايگاه محبّت و مهرورزي در اسلام جايگاه محبّت و مهرورزي در اسلام 49 صفحه راز پيشرفت اسلام در مهرورزي پيامبر اكرم(ص) به مردم نهفته است: فبما رحمه من الله لنت لهم و لوكنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولك : پس به بركت رحمت الهي با مردم نرمخو و پرمهر شدي و اگر تندخو و سخت دل بودي قطعاً از پيرامون تو پراكنده مي شدند.(آل عمران) باري مهرورزي پيامبر اسلام(ص) به مردم موجب هدايت كساني شد كه هرگز اميدي به هدايت آنها نمي رفت و از اين طريق آن چنان هدايت شدگان به مربي برزگ بشر دلبسته شده بودند كه حاضر نشدند اسلام را تنها بگذارند. بلكه با تمام وجود براي هر نوع فداكاري در راه آن آماده شدند و در حقيقت با اين روش از انسانهاي عهد جاهليت با آن ويژگي ها انسانهايي رئوف دريادل و پارسا ساخته شد. باري مربي بزرگ ملك و ملكوت اساس دعوت و كار خود را بر مهرورزي و محبت قرار داده بود و به آن نيز فرمان مي داد كه احبوا الصبيان و ارحموا هم : كودكان را دوست بداريد و به آنان مهر ورزيد. (وسائل الشيعه) امام صادق نيز توصيه گرانقدري در اين زمينه به بشر داد كه اذا حببت رجلا فاخبره بذلك فانه اثبت للمودة بينكما . اگر محبت كسي را در دل داري به او بگو دوستت دارم زيرا ابراز مهر موجب مي شود دوستي شما استوارتر گردد. انديشمندان اسلامي نيز با تبعيت از رسول گرامي (ص) شيوه اساسي خويش را در تعليم و تربيت بر مهرورزي و محبت استوار ساخته اند. شهيد ثاني در كتاب منيه المريد ويژگي مربي و معلم خوب را مهرورزي به مربيان و اخلاق خوش و نرمي در گفتار دانسته و با استناد به آيات قرآن در روايات نتيجه مي گيرد كه هر معلم و مربي بايد اخلاق خويش را در ارتباط با همه افراد به ويژه مربيان نيكو گرداند و با لطف و محبت با آنان رفتار كند و چون با مربيان مواجه مي شود با خوشرويي و روي گشاده و شادماني برخورد نمايد و مهرورزي و محبت و شفقت خويش را به آنان ابراز كند. البته معلم و مربي همچون طبيب حاذق بايد شرايط و موقعيتها را در نظر گيرد و نوع رفتار و راه و روش تربيتي خود را با توجه به آن شرايط و موقعيتها انتخاب نمايد. شيخ اشراق نيز محبت و مهرورزي را زاييده علم و معرفت دانسته و شرط وصول به كمال را گذشتن از اين نردبان قلمداد كرده است.