تحقیق درباره عصر جديد فرمت فایل : word ( قابل ویرایش) تعداد صفحات: 93 صفحه در آغاز قرن چهاردهم ميلادي، عصر مياني يا قرون وسطي كه از زمان سقوط روم حدود هزار سال طول كشيده بود، رو به پايان بود و رنسانس، يكي از بزرگترين جنبشlrm;هاي فرهنگي تاريخ، به تدريج جايگزينش ميlrm;شد. رنسانس در سالlrm;هاي 1300 از ايتاليا آغاز شد و در عرض سه قرن در سراسر اروپا انتشار يافت. به ن درت در دورهlrm;اي چنين كوتاه ازنظر تاريخي، رخدادهاي متعددي به وقوع ميlrm;پيوندد، حال آن كه اين قرنlrm;ها سرشار از تغييرات اساسي و فعاليتlrm;هاي بزرگ است. جهان امروز ي زاييدة همين فعاليتlrm;هاست، زيرا رنسانس پايهlrm;هاي اقتصادي، سياسي، هنري و علمي تمدنlrm;هاي كنوني غرب را بنا نهاد. ريشهlrm;هاي رنسانس به نظر كساني كه در دوران رنسانس زندگي ميlrm;كردند، عصر آنlrm;ها با قرون وسطي كه به اشتباه دوران بيlrm;توجهي خوانده ميlrm;شد، ارتباطي نداشت، بلكه با دوران يونان و روم باستان مرتبط بود. آنlrm;ها معتقد بودند كه تنها در دنياي باستان چنين موفقيتlrm;ها و كارهاي بزرگي انجام شده است. در واقع رنسانس خودش را به صورت زندگي دوباره يا نوزايي فرهنگ يونان و روم باستان ميlrm;ديد. نام رنسانس كه در زبان فرانسه به معني نوزايي است از همين جا نشئت ميlrm;گيرد. اما در واقع، بسياري از ريشهlrm;هاي رنسانس از قرون وسطي منشأ گرفته بود. در قرون وسطي ترجمة عربي آثار كلاسيك در اسپانيا- كه در آن زمان تحت سلطه مسلمانان بودlrm;- دانشlrm;آموزان و دانشجويان را حتي در شمال اروپا به روم و يونان علاقهlrm;مند كرد. حتي بسياري از اختراعات در اصل در قرون وسطي صورت گرفتند. قطبrlm;نماي مغناطيسي كه كاشفان رنسانس را به سوي آسيا و آمريكا هدايت كرد، در قرن دوازدهم اختراع شده بود. رنسانس پيشين در اواخر سده سيزدهم و اوائل سدة چهاردهم ميلادي در ايتاليا، در شهرهاي متمولي چون فلورانس سينا، نقاشيهاي يادماني مجدداً احيا شدند. حيوتو كه نقاشي فلورانسي بود، در آثار فرسك خود نقوش و پيكرهlrm;هايي را پيش كشيد كه بار ديگر جلوهlrm;اي سه بعدي را عرضه ميlrm;كرد كه در فضاي خاصي حضور داشت و در هر حالتشان حس نمايشي پنهاني را انتقال ميlrm;داد. در سينا نيز دوچيو و شاگرد او سيمون مارتيني سبك خطي گوتيك متخر و ماديlrm;زدايي پيكره را با كاوشlrm;هاي تازه دنياي مادي و محيط انساني تلفيق كردند. اما به دليل شيوع طاعون در ايتاليا در ميانة سدة چهاردهم، تلاش دوچيو و جيوتو تا سدة پانزدهم امكان اجرا نيافت آن هم عمدتاً در فلورانس زيرا سينا هرگز به طور كامل از طاعون رهايي نيافت. گيبرتي و دوناتلوي پيكرتراش و رونلسكي معمار و نقاش جوان مازاچيو در واقع آغازگر رنسانس در ايتاليا بودند. اين هنرمندان در جستجوي يك هنر معقول و انسانlrm;مدار بودند، كه بر فلسفة معاصر اومانيسم متكي بود. آنها با رويكردي دوباره به هنر يونان و روم باستان، كه آنها نيز بر انسان تأكيد داشت، درصدد بودند تا منابعي براي سبك نوين خود كه آگاهانه در پي آن بودند، بيابند. برونلسكي در حدود سال 1420 ميلادي با ابداع پرسپكتيو يك نقطهlrm;اي نظام معقولي براي بازنمايي فضاهاي سه بعدي بر روي سطح دو بعدي يافت. پيكرتراشان و نقاشان ايتاليايي به مطالعة آناتومي و نيز تناسبات اندامها كه مورد استفادة هنرمندان باستان بود پرداختند. پس از 1450 ميلادي، لئون باتيستا آلبرتي در زمينة معماري تلاش داشت تا نه تنها تناسبات و تزئينات بناهاي رومي بلكه اصول فضا، حجم و ساختار آن را نيز مجدداً احيا كند.