پاورپوینت-اختلالات اضطرابی و درمان آنها- در27 اسلاید-powerpoin-ppt اضطراب چیست؟ انواع، دلایل، پیشگیری و درمان آناضطراب احساسی طبیعی در انسان هاست، که هرکسی در شرایطی از زندگی آن را تجربه می کند. خیلی از افراد زمانیکه در کار دچار مشکل شده، قبل از امتحان دادن و یا قبل از گرفتن تصمیم های حساس عصبی و مضطرب می شوند. بااینحال افراد مبتلا به اختلالات اضطراب ترس غیرمنطقی و نگرانی بیش از حد نسبت به شرایط روزمره دارند. این احساسات باعث اختلال در زندگی روزمره شده، بسختی کنترل می شوند و برای مدت طولانی باقی می مانند. اضطراب ممکن است از کودکی در افراد ظاهر شده و تا بزرگسالی آنها ادامه یابد. انواع مختلفی از اختلالات اضطراب وجود داشته که بعضی از آنها اختلال هراس و ترس، اختلال وسواس جبری، اختلال تنش زای پس از رویداد، اختلال اضطراب اجتماعی، فوبیا و اختلال اضطراب فراگير يا منتشر می باشند. درمان اضطراب شامل نوعی روان درمانی که به شما یاد می دهد به چطر موقعیت های چالش برانگیز را نوعی دیگر دیده و به آن پاسخ دهید، تغییرات سبک زندگی و اگر لازم بود درمان دارویی می شود. بعضی اوقات اضطراب ناشی از بیماری دیگری بوده و برای درمان اضطراب باید آن بیماری را درمان کرد. بدون توجه به اینکه شما مبتلا به کدام نوع اضطراب هستید، بدانید که درمان بشما کمک می کند. انواع اختلال اضطراب کدام اند؟چندین نوع شناخته شده اختلال اضطراب وجود دارند، که بعضی از آنها شامل: ulliاختلال هراس (Panic disorder) ndash; اين افراد دچار حملات اضطرابی ناگهانی می شوند که معمولاً چند دقيقه يا گاهی بيشتر به طول می انجامد. اين حملات بسيار اتفاقی بوده و طوری رخ می دهند که عامل تحريک کنندهٔ اصلی مشخص نيست. افراد مبتلا به اين نوع اضطراب اغلب جوان هستند. احساس تنگی و فشردگی در قفسهٔ سينه، تپش شديد قلب، عرق کردن، لرزش، گيجی، احساس از دست دادن تعادل،hellip; از علايم آن هستند، ولی اين علايم آنقدر گسترده هستند که افراد فکر می کنند دچار سکته قلبی شده اند و می ترسند که بميرند.liliاختلال وسواس جبری (OCD) ndash; در اين حالت فرد افکار يا اعمالی را برخلاف ميل خود تکرار می کند. اين بيماری می تواند به صورت وسواس فکری يا وسواس عملی يا هر دو در فرد ظاهر شود. در وسواس فکری، فرد قادر نيست فکر، احساس يا عقيده ای تکراری و مزاحم را از ذهن خود بيرون کند. افکار وسواسی می توانند بسيار ناراحت کننده، وحشت آور يا وحشيانه باشد. افکار وسواسی می توانند باعث شوند که فرد به سمت عادات وسواسی گرايش پيدا کند، يعنی عمل يا اعمالی را به طور مکرر انجام دهد (وسواس عملی). مانند شستن مکرر دست ها، بالا کشيدن بينی،hellip; اعمال وسواسی هيچ گونه توجيه منطقی ندارند.liliاختلال تنش زای پس از رویداد (PTSD) ndash; اختلال تنش زای پس از رویداد را به نام سندرم موج انفجار نيز می شناسند. اين حالت مربوط می شود به حادثه ای (از قبيل جنگ، تصادفات شديد، سوانح طبيعی،hellip;) که با استرس شديد هيجانی همراه است و شدت آن می تواند به هر کسی آسيب برساند. يک دوم افرادی که دچار چنين استرس شديدی می شوند علايم مربوط به آن را (مانند خوابهای تکراری، خاطراتی مبهم ولی فراگيرنده، از دست رفتن تعادل و پرخاشگری شديد،hellip;) پس از گذشت حدود سه ماه از دست می دهند. هرچه اقدام های لازم برای درمان زودتر انجام گيرد، احتمال ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه کمتر می شود. در صورتی که اين حالت بيش از چند ماه طول بکشد، احتمال اين که تا آخر عمر با فرد باقی بماند بسيار زياد می شود.liliاختلال اضطراب اجتماعی ndash; اين نوع ترس در اواخر کودکی يا اوايل نوجوانی شروع می شود و ترس و شرمساری از اشتباه کردن، صحبت کردن در جمع، غذا خوردن، سرخ شدن يا لرزش صدا وhellip; در برابر جمع است و و با خجالت ساده تفاوت دارد. اين حالت اضطراب مانع شناخت افراد جديد می شود و فرد را به انزوا و گوشه گيری می کشاند.liliاختلال اضطراب فراگير يا منتشر ndash; اين حالت در افرادی ديده می شود که به طور مداوم نگران وقوع اتفاقی هستند. موضوع اين نگرانی ها می تواند بسيار متنوع باشد: نگرانی از بيمار شدن فرزندان، نگرانی از مرگ يکی از آشنايان، نگرانی از ته گرفتن غذا،hellip; اين حالت به مرحلهٔ مقاومت استرس شباهت دارد و خطر چندانی ندارد. از علایم آن می توان تپش قلب، بی قراری، خستگی، بی خوابی، تنگی نفس، اختلال در تمرکز و حافظه را نام برد.liliترس های خاص (Specific phobias) ndash; ترس های خاص شايع ترين نوع ترس مرضی است که طی آن فرد از مواجهه با بعضی موقعيت ها، فعاليت ها يا اشياء اجتناب می کند، مانند بعضی از حيوانات (عنکبوت، موش، مارمولک،hellip;)، بلندی، دريا، خون، مرگ،hellip; هر چيزی می تواند باعث اين نوع اضطراب (که خطر خاصی به دنبال ندارد) بشود. ترس از مکان های بسته، ترس از اجتماع و ترس از مکانهای باز (که افراد مبتلا به آن از حضور در فضای باز و پر ازدحام و شلوغ و خروج از محيط منزل خودداری می کنند. اين اختلال معمولاً در نوجوانی شروع می شود، ولی سابقهٔ آن می تواند به دوران کودکی و تجربهٔ اضطراب جدايی در آن زمان برگردد.) از اين نوع اضطراب هستند.liul علایم ابتلا به اضطرابعلایم و نشانه های ابتلا به اختلالات اضطرابی بسته به نوع اختلال متفاوت است، بااینحال عموما شامل برخی از موارد زیر می شود: ulliاحساس هراس، ترس و تشویشliliافکار وسواسی غیرقابل کنترلliliبیادآوری مکرر تجربیات ناراحت کنندهliliکابوس های شبانهliliاحساس ناتوانیliliرفتارهای تشریفاتی، مانند شستن مکرر دستliliدست های (پاها) سرد و یا عرق کردهliliتنگی نفسliliتپش قلبliliناتوانی در آرام بودن و لرزشliliخشکی دهانliliبی حسی و یا سوزن سوزن شدن دست ها و یا پاهاliliتهوعliliتنش عضلانیliliسرگیجهliliتنفس عمیق و سریعliliاحساس خستگی یا ضعفliulشما باید زمانیکه احساس می کنید زیادی نگرانید، احساس افسردگی می کنید، فکر می کنید اضطرابتان با بیماری مرتبط است و یا بخودکشی فکر می کنید، به پزشک مراجعه نمایید. دلایل ابتلا به اختلال اضطرابدلیل اصلی اختلالات اضطرابی هنوز معلوم نیست، با این حال اختلالات اضطرابی همانند سایر بیماری های ذهنی حاصل ضعف شخصی، نقص شخصیت و یا تربیت نامناسب فردنمی باشد. هرچه دانشمندان بیشتر برروی بیماری های ذهنی تحقیق می کنند، واضح تر می شود که خیلی از اختلالات ذهنی و روانی ناشی از ترکیب عواملی همچون تغییر در فشار و استرس مغز و محیط است. مانند سایر بیماری های مغزی، اختلال اضطراب نیز ممکن است بدلیل مشکلات عملکرد مغز در زمینه های ترس و احساسات باشد. استرس زیاد و عوامل دیگر می تواند باعث ابتلای افراد به اضطراب گردد. عواملی که خطر اضطراب را افزایش می دهند؟عوامل زیر خطر ابتلای شما به اختلالات اضطرابی را افزایش می دهد: ulliزن بودن ndash; زنان بیشتری از مردان با ابتلا به این بیماری شناسایی شده اند.liliرویدادهای کودکی ndash; کودکانی که تحت تجاوز قرار گرفته اند ضربه های روحی دیده اند و یا شاهد وقایع ناراحت کننده بوده اند، بیشتر در خطر ابتلا به اختلال اضطراب می باشند.liliاسترس ناشی از یک بیماری ndash; ابتلا به بیماری خاص و یا جدی باعث نگرانی شدید در رابطه با مواردی همچون درمان و یا آینده تان می شود.liliجمع شدن استرس ndash; واقعه ای بزرگ و یا کم کم جمع شدن استرس های کوچک زندگی می تواند محرک ابتلا به استرس باشد. (برای مثال نگرانی همیشگی برای وضعیت مالی و یا مرگ عزیزان)liliخصوصیات شخصیتی ndash; افرادیکه خصوصیات شخصیتی خاصی داشته بیشتر از دیگران در خطر ابتلا به اضطراب هستند. liliسابقه خانوادگی اضطراب ndash; افرادیکه در خانواده شان سابقه اختلال اضطراب دارند، بیشتر از دیگران در خطر ابتلا به اضطراب می باشند.liliموادمخدر و الکل ndash; مصرف و یا سوءمصرف مواد مخدر و الکل می تواند باعث بدتر شدن اضطراب شود.liul عوارض ابتلا به اختلال اضطرابابتلا به اضطراب می تواند باعث ابتلا به سایر بیماری های ذهنی و یا درصورت ابتلا بدتر شدن آنها گردد، این بیماری های شامل: ulliافسردگی (که اغلب با اختلال اضطراب رخ می دهد)liliاعتیاد به موادمخدرliliسردردliliدندان قروچهliliمشکلات روده ها و دستگاه گوارشliul درمان اضطرابدو درمان اصلی برای اختلالات اضطراب رفتار درمانی (روان درمانی) و درمان دارویی بوده و معمولا بیشترین تاثیر را ترکیب هردو این درمان ها در پی دارد. برای یافتن بهترین شیوه درمان برای شما ممکن است پزشک مجبور به آزمایش چندین شیوه درمانی برروی شما گردد. روان درمانیاین نوع درمان که به رفتار درمانی، گفتار درمانی و یا مشاوره روانی معروف است شامل صحبت با یک روانشناس و یا روانپزشک برای کمک به شما در کاهش اضطراب تان، می شود. درمان رفتار شناختی یکی از موثرترین شکل های روان درمانی برای درمان اختلالات اضطراب می باشد. در طی این درمان شما می توانید فعالیت هایی ه بدلیل اضطراب رها کرده اید را دوباره شروع کرده و کم کم اضطراب شما شروع به بهبود نماید. درمان داروییپزشکان از داروهای ضدافسردگی و کاهش دهنده اضطراب برای درمان این مشکل استفاده می نمایند. درمان خانگی اضطرابهرچند بیشتر افراد مبتلا به اختلالات اضطراب برای درمان و کنترل مشکل نیاز به روان درمانی و دارو دارند، تغییرات در سبک زندگی نیز می تواند برای آنها مفید و سودمند باشد. این تغییرات شامل: ulliعبادت و رابطه معنوی.liliافزایش فعالیت جسمانی و ورزش.liliاجتناب از مصرف الکل و موادمخدر.liliترک سیگار و کاهش مصرف کافئین و یا عدم مصرف آن.liliاستفاده از تکنیک های ریلکسیشن همچون مدیتیشن و یوگا.liliخواب کافی و آرامش بخش.liliرژیم غذایی سالم و مناسب.liul پیشگیری از اضطرابراهی برای پیش بینی دلایلی که باعث اضطراب شما می شود وجود ندارد. اما با رعایت موارد زیر شدت عوامل اضطراب زا را می توانید برروی خود کاهش دهید: ulliمصرف محصولات حاوی کافئین همچون قهوه، چای، نوشابه، شکلات و hellip; را کاهش داده و متوقف کنید.liliاز مصرف الکل و مواد مخدر اجتناب نمایید.liliزمانیکه حادثه ای ناراحت کننده برای شما اتفاق افتاد، قبل از اینکه تاثیرش برروی شما بیشتر شده و درمانش سخت تر شود، به پزشک مراجعه نمایید.liul