مقاله در مورد ارتعاش بررسي حركت نوساني «سيستمهاي ديناميكي» لينک پرداخت و دانلود *پايين مطلب* فرمت فايل:Word (قابل ويرايش و آماده پرينت) تعداد صفحه47 بخشی از فهرست مطالب مقدمه ارتعاشات چيستند و چگونه ايجاد مي شوند؟ درجه آزادي يك سيستم ديناميكي مقدمه: دلايلي براي كاهش ارتعاشي حركتي شبيه سازي مدل تراكتور: تايرها: مقدمه موضوع اصلي ارتعاش بررسي حركت نوساني سيستمهاي ديناميكي مي باشد. سيستم ديناميكي از پاره هاي مادي پيوسته كه نسبت به هم قابليت حركت ارتجاعي دارند تشكيل مي شود. تمام اجسامي كه داراي جرم و خاصيت كشساني باشند، مي توانند ارتعاش كنند. جرم جزء لاينفك جسم بوده و خاصيت كشساني از حركات نسبي قسمتهاي پيوسته آن ناشي مي شود. سيستم ارتعاشي ممكن است ساده و يا بسيار پيچيده باشد. به عنوان مثال يك سازه يك ماشين يا اجزاي آن و يا مجموعه اي از ماشين آلات سيستم هاي ارتعاشي محسوب مي شوند. حركت نوساني مي تواند اثرات نامطلوب و يا جزئي ريوي سيستم داشته و يا اصلاً لازم براي انجام كاري باشد. هدف طراح كنترول ارتعاشات است زماني كه مضر است و تشديد و كاربرد صحيح آن است وقتي كه لازم و مفيد مي باشد. گرچه بايد گفت كه در اكثر موارد ارتعاشات مضر بوده و بايستي كنترول شود. ارتعاشات در ماشينها ممكن است باعث شل شدن از كارافتادن و يا گسيختگي در قطعات شود. از موارد كاربرد ارتعاشات مي توان لرزاننده ها در ريخته گري، هرس دندانه ميخي ارتعاشي، رديف كن هاي علوفه، غربالهاي كمباين و ... در كشاورزي را نام برد. مقصود نهايي از مطالعه ارتعاشات، تعيين اثرات آن در كاركرد و همچنين ايمني سيستم ها مي باشد. تحليل حركات ارتعاشي، قدم اصلي است كه به سوي اين هدف برداشته مي شود. ارتعاش در حين حركت تراكتورهاي كشاورزي كه فاقد فنر ارتجاعي مي باشند سرعتهاي مؤثر آنها را محدود مي كند و باعث ناراحتي و بعضي اوقات آسيب رسيدن دراز مدت به رانندگان مي گردد. با بكارگيري مدل مناسب و تحليل رياضي مي توان اثرات ارتعاش در حين حركت تراكتور در مرحله طراحي را تعديل كرده و باعث بهتر شدن حركت تراكتور گرديم. بررسي مدل تراكتور در راستاي طولي كه توسط بسياري از مولفين بكار رفته است عمدتاً در سطح ارتعاشي روندهاي ساده اي را تخمين مي زند. بررسي ارتعاش بدنه تراكتور و رابطه بين تاير و سطح زمين در حين حركت كافي مي باشد. ارتعاشات چيستند و چگونه ايجاد مي شوند؟ موضوع علم ارتعاش، بررسي حركات سيستم هاي ديناميكي است. هر پاره فيزيكي كه قابليت كسب و از دست دادن انرژي پتانسيل (در اثر تغيير مكانهاي نسبي) و همچنين انرژي جنبشي را دارا باشد سيستم ديناميكي گويند. از ويژگي هاي چنين سيستمي همانا قابليت آن براي حركات نوساني است. يعني اينكه اگر از حالت تعادل خارج شود، نيروي مربوط به انرژي پتانسيل ميل به برگرداندن سيستم به حالت تعادل داشته و درنتيجه طبق قانون دوم نيوتن به جرم در اين جهت شتاب خواهد داد. بدين سان جرم سرعت گرفته و داراي انرژي جنبشي مي شود. اين انرژي بنوبه خود پس از گذشتن جرم از موقعيت تعادل دوباره به انرژي پتانسيل تبديل مي شود و اگر عامل مستهلك كننده اي در سيستم موجود نمي بود اين فرابرد (تبديل انرژي ها) براي هميشه ادامه پيدا مي كرد. ليكن خاصيت ميرايي كه در اثر اصطكاك حاصله از حركات نسبي بين نقاط مختلف ظاهر مي شود با در حالت و وتركيبي مختلف و گوناگون از مكانيسمهاي مستهلك كننده، همواره در سيستمها موجود است و درنتيجه باعث مي شود كه سيستم بالاخره از حركت باز ايستد. خاصيت ميرايي ممكن است به ميزاني برسد كه ديگر حركت نوساني امكانپذير نبوده و حركت فقط به يك طرف از موقعيت تعادل محدود شود (حركت آپريوديك ndash; غير پريوديك). بنابراين پارامترهاي يك سيستم ديناميكي عبارتند از: جرم، ثابت فنر و ثابت مستهلك كننده ديسكوز. از آنجا كه اين پارامترها در حالت عمومي پايا فرض مي شوند آنها را اجزاي غير فعال (passive) گويند. حال آنكه عوامل ايجاد كننده ارتعاشات را كه نيرو و يا نيروهاي خارجي هستند، چون با زمان تغيير مي كند فعال (active) نامند. اين نيروها ممكن است به صورت پريوديك (مثال هارمونيك ساده) آپريوديك (مانند ضربه) و يا استوكوستيك (رندم يا شاسي) به سيستم وارد آيند. مطالعه ارتعاشات حاصله از عوامل فوق بترتيب مشكل تر مي شود.