دانلود تحقیق کامل درمورد استارت موتورهاي جت و توربيني لينک پرداخت و دانلود *پايين مطلب* فرمت فايل:Word (قابل ويرايش و آماده پرينت) تعداد صفحه: 32 استارت موتورهاي جت وتوربيني استارت بادي در اين نوع استارت هواي کمپرس شده در مخزن اکسيژن که معمولا مايع ميباشد همزمان با سوخت به داخل محفظه ي احتراق تزريق و محترق شده که باعث حرکت سريع توربينها ميشود و بعد از دور خودکفايي سيکل کاري توسط خود موتور انجام ميشود. متاسفانه به دليل استفاده و کاربرد غلط از نام استارت بادي از آن تعابير مختلفي ميشود مانند: استارت بادي استارتي است که هوا را با سرعت به توربينها ( يا کمپرسورها) ميزند و آنها را به گردش در مي آورد که با تحقيق مطلع شدم که اين تعبير از استارت بادي در واقع استارتي است به نام استارت هيدروليکي و در کل اينکه به نام بعضي از آنها زياد توجه نکنيد، فقط طريقه ي کار و عملکرد آنها را خوب به خاطر بسپاريد چون زماني برايتان لازم ميشود. ستارت الکتريکي منبع اين نوع استارت همان طور که از نامش پيداست موتور الکتريکي است. موتور الکتريکي که در اين نوع موتورها استفاده ميشود داراي RPM زيادي ميباشد.RPM در حالت کلي به معناي تعداد دور در دقيقه ميباشد و اين يکايي است که براي نشان دادن دور موتورها چه پيستوني و چه توربيني به کار برده ميشود. قدرت اين استارت براي گرداندن کمپرسور صرف مي شود تا کمپرسور هوا را به ميزان لازم کمپرس کرده و به محفظه ي احتراق بفرستد. چنانچه در استارت يک موتور توربيني قدرت و سرعت کافي موجود نباشد RPM موتور در هنگام استارت کم خواهد بود و چون دور کمپرسور کم است آن مقدار که بايد هوا را فشرده کند نميکند لذا به سرعت خودکفايي نميرسد و موتور روشن نميشود (راه نمي افتد). برخلاف استارت موتورهاي پيستوني که پس از روشن شدن موتور از مدار اتصال به فلايويل توسط اتومات استارت جدا ميشود، در اين نوع از استارت موتورهاي توربيني استارت تا رساندن RPM موتور به اندازه ي RPM حالت خودکفايي کار ميکند. اين نوع استارت توان مصرفي بسيار بالايي دارد بطوريکه بر صفحات باطريها فشار بسياري وارد ميکند لذا از اين استارت در موتورهاي توربيني که تعداد توربين کمتري دارند استفاده ميشود. از اين استارت در بيشتر موتورهايي که کاربرد صنعتي دارند به عنوان بهترين استارت استفاده ميشود. استارت فشنگي اين استارت يک استوانه فشنگي شکل است که درون آن ماده ي انفجاري که ازدياد حجم و انبساط زيادي مينمايد قرار ميدهند. اين استارت در قسمت قبل از کمپرسور نصب ميشود، مانند آنچه در شکل زير ديده ميشود. تصوير زير يک استارت فشنگي را بطور جدا از موتور نشان ميدهد. براي روشن شدن يک موتور توربيني يقينا به يک آغازگر و راه انداز نياز ميباشد همانطور که براي روشن شدن يک موتور پيستوني نياز است. ولي بين استارت يک موتور پيستوني و يک موتور توربيني تفاوت زيادي وجود دارد که به تعدادي از آنها اشاره ميکنم: يک تفاوت اساسي استارت موتورهاي جت با استارت موتورهاي پيستوني در اين است که در موتورهاي پيستوني بيشترين فشار و بار وارد بر روي استارت در لحظات اول است و آن به دليل اين است که در اين موتورها کافي است ميل لنگ با دور متوسطي بچرخد و پيستون ها بتوانند هوا را به اندازه کمپرس کنند و موتور با قدرت خود به کار ادامه دهد. و چنانچه استارت در اين موتورها خراب شود ميتوان آنرا به طرق ديگر روشن کرد . يعني استارت در اين موتورها ارزش حياتي پاييني دارد چون ميتوان با هل دادن يک ماشين آنرا روشن کرد. و اما در موتورهاي توربيني استارت از اهميت بسيار بالايي برخوردار ميباشد بطوريکه به هيچ وجه نميتوان اين موتورها را بدون داشتن يک استارت بکار گرفت. نکته ي مهم اينجاست که در موتورهاي جت برخلاف موتورهاي پيستوني بيشترين فشار و بار بر استارت قبل از قطع جرقه، زماني است که بار وارد بر کمپرسور افزايش ميابد. تفاوت اساسي ديگر که در ظاهر خود را نشان ميدهد مدت زمان استارت خوردن است.در موتورهاي پيستوني مدت زمان استاندارد استارت خوردن حدود 1.8 ثانيه است و در موتورهاي سرحال اين مقدار کمتر نيز هست که البته در مورد موتورهاي قديمي بحث نميکنم. اين درحالي است که مقدار زمان لازم براي استارت خوردن يک موتور توربيني معمولي با قدرت نسبي hp 120 حدود 100 ثانيه است. البته اين زمان در هر موتوري متفاوت است ولي موتور هر چه قدر کوچکتر باشد به زمان کمتري احتياج دارد و برعکس. هدف از سيستم استارت شتاب دادن به موتور است تا لحظه اي که توربين ها بتوانند قدرت کافي براي ادامه ي سيکل کاري موتور را تهيه کنند. به اين نقطه از سرعت توربين ها سرعت خودکفايي ميگويند. استارترها انواع مختلفي را دارند ولي همان طور که گفته شد هدف همه ي استارترها يکي است و آن رساندن دور موتور به سرعت خودکفايي و در موتورهاي بدون توربين رساندن موتور به نقطه ي خودکفايي است. تهيه، انتخاب يا استفاده از استارت ها به عواملي بستگي دارد که در زير به آنها اشاره کردم. يکي زمان استارت است که در هواپيماهاي جنگي بسيار مهم است و حتي پس از رسيدن موتور به دور هرزگرد درجه حرارت گازهاي اگزوز بالا ميرود ولي پس از اينکه دور به 40% Max رسيد درجه حرارت گازهاي اگزوز بايد پايين بيايد، در غير اينصورت خلبان بايد موتور را خاموش کند تا اشکال آن برطرف گردد.علت بالا رفتن درجه حرارت اگزوز در حين استارت زدن عدم وجود هواي خنک کننده بخاطر کم بودن دور کمپرسور است. زماني که استارت زده ميشود شمع ها قبل از ورود سوخت به محفظه ي احتراق شروع به جرقه زدن ميکنند. چون اگر مانند موتورهاي پيستوني اول مخلوط هوا و سوخت وارد شود ممکن است به Hot start بينجامد. Hot start استارتي است که در آن حرارت گازهاي اگزوز از حد مجاز تجاوز ميکند. چنانچه در زمان استارت زدن موتور روشن نشود، سوخت نسبتا زيادي (در موتورهاي بزرگ) وارد محفظه ي احتراق ميگردد. در اينحالت اگر دوباره استارت زده شود ميتواند منجر به Hot start شود. براي جلوگيري از Hot start سيستمي کار گذاشته است که سيستم تخليه يا Drain ناميده ميشود و چنانچه موتور در استارتهاي اوليه روشن نشود اين سيستم سوخت داخل محفظه ي احتراق را تخليه ميکند. عامل ديگر امکان دسترسي به نيروي محرکه ي استارت است. حتي موتورهاي جت کوچک مقدار جريان الکتريسيته ي زيادي براي روشن شدن احتياج دارند. به همين نسبت موتورهاي بزرگتر نيرويي بيشتر براي روشن شدن احتياج دارند. بعضي از استارتها از جهت نيروي محرکه خودکفا هستند. به اين صورت که اکثر هواپيماهاي جت انرژي لازمه استارت (دور بالاي موتور) را از موتورهاي جت کوچکتري که برق توليد ميکنند ميگيرند. يا ممکن است قدرت لازم براي استارت در يک هواپيماي چند موتوره از يک موتور که روشن است گرفته شود تا بقيه ي موتورها روشن شوند ، در چنين حالتي ميتوان يکي از موتورهاي هواپيما را با يکي از انواع استارتها روشن کرد سپس بقيه موتورها را با نيروي اين موتور روشن کرد. سومين عامل مواردي است از قبيل وزن مخصوص (نسبت وزن به گشتاور يا قدرت توليدي)، سادگي، قابليت اطمينان، قيمت و قابليت تعمير مجدد. انواع استارت براي موتورهاي توربيني عبارتند از: ol style= text-align: justify; liاستارت الکتريکيliliاستارت الکتريکي که بعد از استارت زدن آلترناتور شودliliاستارت فشنگي يا استارت با سوخت جامدliliاستارت باديliliاستارت با احتراق هوا و سوختliliاستارتر با موتور هيدروليکيliliاستارت دستي يا هندليliliاستارتر با سوخت يک پايهliolچون پرداختن به توضيح تمام استارتها هم وقت گير و هم حجيم است به اصلي ترين استارتها ميپردازم و درمورد بقيه توضيح کوتاهي ميدهم . چنانچه در مورد هر کدام سوال داشتيد يا توضيح بيشتري خواستيد آنرا در بخش نظرات بيان کنيد. این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید