قرن بتن فرمت فایل: doc حجم فایل: (در قسمت پایین صفحه درج شده) تعداد صفحات فایل: 7 قرن بتن تكنولوژي استفاده از بتن در راهسازي هنوز در كشور ما جا نيفتاده و فقط در جاده سازي برخي از فرودگاه ها مثل فرودگاه امام خميني (ره) استفاده شده است در ايران اوج كاربرد بتن در صنعت ساختمان است كه باعث شده تا مصرف فولاد در اين صنعت تحت الشعاع قرار گيرد قطعاً يكي از خاطرات دردناكي كه هنوز هم مرور آن تلخ و رنج آور است،وقوع زلزله وحشتناك خرداد ۱۳۶۹ در منطقه منجيل است. براساس آمار، نتيجه اين زمين لرزه حدود ۳۷ هزار نفر كشته، تخريب كامل صد هزار واحد مسكوني شامل ساختمان هاي روستايي و شهري و ۴۰۰ هزار نفر بي خانمان بوده است. شايد اين حادثه جدي ترين تلنگر براي مهيا كردن خويش در مقابل زلزله اي مشابه در ساير مناطق كشور باشد. اما وقوع زلزله در تهران حقيقتي است كه نداشتن ابزار مناسب و كار آمد براي مصون ماندن از آن هر روز احساس ناخوشايندتري در ما ايجاد مي كند. با وجود اين كه علاقه اي ندارم تا بيش از اين شما را نگران كنم، اما تنها مي خواهم تا با يك مقايسه سرانگشتي جمعيت تهران با منطقه اي كه در سال ۶۹ دستخوش زلزله شد، لحظه اي فجايعي را كه در انتظار تهران است، در ذهن تداعي كنيد. مشاهده بي دقتي ها در توليد، اجرا، نظارت و به عمل آوردن بتن كه به عنوان يكي از مصالح پرمصرف و كارآمد در دنيا و در كشور ما محسوب مي شود، انگيزه اي شد تا گزارشي از وضعيت بتن و ساختمان هاي بتني تهران تهيه كنم. به اين منظور از پروفسور علي اكبر رمضانيانپور تقاضا كردم تا در گفت وگويي به بيان مشكلات اشاره شده در صنعت ساخت و ساز پرداخته و راهكارهاي پيشنهادي خود را ارايه دهد. استاد رمضانيانپور مدرك دكتراي خود را با تخصص تكنولوژي بتن از دانشگاه ليدز انگلستان اخذ كرده است. وي كه استادي مدعو چند دانشگاه معتبر خارجي، همكاري در اجراي چندين پروژه عظيم ملي، كسب جايزه استاد نمونه كشور، جايزه محقق نمونه و انتشار بيش از ۲۶ كتاب به تنهايي يا به صورت مشترك به زبان هاي فارسي و انگليسي را در كارنامه خود دارد، در عرصه بين المللي نيز موفق به كسب عنوان مرد علمي سال (در زمينه بتن) در سال هاي ۹۲ و ۹۳ ميلادي شده است. ناگفته نماند كه وقتي اين گفت وگو را به استاد پيشنهاد كردم، ابتدا با فروتني و بي علاقگي او براي مطرح شدن در مطبوعات مواجه شدم، اما درنهايت اين گفت وگو صورت گرفت. از آنجا كه آنچه امروزه به نام بتن در اختيار ما است، نتيجه تجربيات بسيار كهنسال و قديمي بشر در طول تاريخ است، ترجيح مي دهم تا قبل از پرداختن به مشكلات موجود، از تاريخچه و كارايي اين محصول پرمصرف سخن به ميان بيايد. از بتن رومي تا بتن امروزي گفته مي شود كه اولين بار رومي ها سال ها قبل از ميلاد مسيح در بندر پوتولي به بتن و ويژگي هاي آن دست يافتند. در واقع آنها گرد و خاك آتشفشان محلي و شن را با ملات آهكي تركيب و استفاده مي كردند. گرد و خاك و شن مربوطه نقش پركننده را داشته و موجب مقاوم تر شدن ملات در برابر سفره هاي آب زيرزميني مي شدند. با آغاز دوره امپراتوري آگوستان استفاده از بتن در ساختمان ها و پروژه هاي عمراني تعميم يافت. بتن رومي اصولاً با ريختن سيمان پوزولانيك در لايه هاي سنگ خرد شده، ساخته مي شد. به دنبال آتش سوزي بخش عظيمي از روم در سال ۶۴ بعد از ميلاد، بتن جايگزين مناسبي براي مصالح آتش زا به حساب آمد، اما بتن حجيم در سال ۱۸۰۰ ميلادي توسط ويليام ژوزف ساخته شد كه سيمان آن شبيه سيمان رومي ها بود. پروفسور رمضانيانپور معتقد است كه ساخت بتن حتي به ۷۰۰ سال پيش از ميلاد مسيح برمي گردد و موارد اشاره شده در بالا را چيزي شبيه به بتن امروزي و نه به طور دقيق