تاريخ از ديدگاه قرآن كلمه تاريخ بر وزن تعريف مصدر و به معناى شناختن حوادث و علت و زمانrlm;پديد آمدن آن است، و اصطلاحا به معناى باستانrlm;شناسى و طبقات الارض نيز استعمال مىrlm;شود، و گفتار ما در معناى لغوى آن يعنى تاريخ نقلى است و تاريخ نقلى عبارت است از ضبطحوادث كلى و جزئى، و نيز نقل آن و گفتگو پيرامون آن. بايد دانست كه بشر از قديمrlm;ترين عهد زندگى و زمان وجودش در زمين به ضبط حوادثrlm;اهميت مىrlm;داده، و تا آنجا كه ما مىrlm;دانيم در هر عصرى از اعصار عدهrlm;اى ديگر همrlm;يا به ذهن مىrlm;سپردهrlm;اند، و يا يادداشت نموده و يا كتاب تاليف مىrlm;كردهrlm;اند، و عدهrlm;اى ديگر همrlm;آنچه را كه آنان ضبط كرده بودند دستrlm;به دست مىrlm;گرداندند، و پيوسته انسان در جهاتrlm;مختلف زندگى خود از تاريخ استفاده مىrlm;كرده، يا در طرز تشكيل اجتماع از تاريخ الگو برمىrlm;گزيده، و يا از سرگذشت گذشتگان عبرت مىrlm;گرفته، و يا داستانrlm;سرائى مىrlm;كرده، و يا با نقل آن شوخى و