مقاله در مورد ازت در چغندرقند لينک پرداخت و دانلود *پايين مطلب* فرمت فايل:Word (قابل ويرايش و آماده پرينت) تعداد صفحه32 بخشی از فهرست مطالب تغذيه چغندرقند به طور جامع از بيست سال گذشته گزارش شده است (1972). در آن گزارش، براي اولين بار حاصل نيم قرن تحقيق در اروپا و آمريكا روي نيازهاي گياه به عناصر ميكروماكرو بوده است. در هركجا كه گياه چغندرقند وارد شده است و اقدام به كشت شده، تحقيقات آن از اولويت بالايي برخوردار بود. مهمترين دليل اين اقدامات، اين بود كه اضافه كردن صحيح مواد مغذي به خاك بيشترين تاثير را بر تثبيت عملكرد زارع قرار داده است(1). همانند ساير محصولات كشاورزي، چغندرقند نيز تنها جزئي از نيازهاي خود را از خاك تامين مي نمايد و بقيه را بايستي از كودهاي شيميايي، حيواني و محلول پاشي بر روي سطح برگ تامين كند(1). در ميان كودهاي شيميايي، ازت در تمامي خاك هاي زراعي به مقدار كم وجود دارد و از مهمترين عناصري است كه بايستي در هر جا چغندرقند كشت مي گردد، به صورت كود داده شود. هنگامي كه براي اولين بار فسفر مصرف شد پس از سال هاي متوالي مزارع غني از فسفر شدند و افزودن اين عنصر به زمين تاثير آن چناني بر روي عملكردشان نداد. در نتيجه مصرف آن ناچيز شد و در نهايت در طول بيست سال گذشته بيشتر فعاليت هاي تحقيقاتي بر روي نياز گياه به ازت متمركز شده و از تحقيقات روي فسفر كاسته شده است(1). كار بر روي ساير عناصر ماكر، نظير پتاسيم، منيزيم و سديم ادامه دارد، زيرا نيازهاي چغندرقند به اين عناصر بيش از ساير محصولات است. كاشت چغندرقند در خاك هاي سبك، فراهم شدن امكانات مكانيزه نياز چغندرقند به سه عنصر مورد اشاره را كه اغلب به مقدار كم در خاك وجود دارد، بيشتر نموده است. نياز غذايي چغندرقند به كودهاي اصلي هم اكنون مشخص شده. ليكن علاقه به مصرف كودهاي فرعي به مراتب بيشتر شده است. جذب عناصر فرعي با افزايش محصول به طور موازي افزايش يافته است. علت آن، نياز اين عنصرها حتي در مناطقي است كه بيشتر ذخاير طبيعي خاك كافي بوده است(1). 1-2 ازت در چغندرقند: ازت از مهمترين عناصري است كه بايستي در هركجا كه چغندرقند كشت مي گردد، به صورت كود به زمين داده شود، چرا كه كمتر خاكي داراي مقدار كافي ازت در فرم قابل دسترس نيترات يا آمونيوم براي توليد حداكثر رشد مي باشد. جايي كه اين عنصر به مقدار كم مصرف شود، محصول به شدت كاهش يافته و ممكن است حتي در بعضي خاك ها به نصف برسد. كود به طور قابل ملاحظه اي در وضعيت ظاهري زراعت مخصوصاً در رنگ و پوشش برگي آن اثر مي گذارد. از طرف ديگر مصرف بيش از حد كود ازته، كاهش درصد قند و كيفيت را به دنبال خواهد داشت. چغندرقند تقريباً فرم نيترات (No3-) را مورد استفاده قرار مي دهد و براي اين ازت از سه منبع استفاده مي شود(الف). ازت معدني شده و ازتي كه در طول دوره رشد از طريق تجزيه مواد آلي آزاد مي شود(ب). ازت نيتراته موجود در خاك نزديك به زمان كاشت و ازت معدني كه به صورت كود شيميايي مصرف مي شود(9). ازت در تمام بافت هاي گياهي وجود داشته و ماده اصلي پروتئين هاي گياهي را تشكيل مي دهد. مقدار ازت موجود در گياه بيشتر از ساير عناصر حدود هزار برابر Zn است. تامين ازت در مراحل اوليه رشد مهم بوده و جبران اين كمبود در اواسط و اواخر دوره رشد چغندرقند تاثيري در عملكرد قند و ريشه نداشته و حتي باعث كاهش آن نيز مي گردد. چغندرقند به كمبود ازت حساس بوده و فقدان آن باعث از رشد افتادن بوته، كوچك و نازك ماندن برگ ها و طويل شدن دمبرگ ها مي شود. ارقام پلي پلوئيد آن نياز بيشتري به ازت دارند(7).