مقاله مديريت مطلوب در ترويج و آموزش کشاورزى - مهندسی کشاورزی - word مقاله مديريت مطلوب در ترويج و آموزش کشاورزى برای رشته مهندسی کشاورزی با فرمت word شامل 16 صفحه از تطبيق فلسفه و ماهيت کار آموزش هاى ارشادي، يعنى ترويج و آموزش هاى رسمى کشاورزي، با مفاهيم اساسى مديريت به ويژه مديريت روابط انساني، دو اصل انگيزش و رفتار، و مديريت سيستم ها مى توان به خوبى دريافت که در مديريت ترويج و آموزش کشاورزى نقش عوامل انسانى بايد به حد مطلوبى رعايت گردد. به علاوه، روند امور مربوطه نيز به نحوى باشد که کار (يعنى آموزش) به خودى خود مشوق ادامه آن باشد و روال اجرائى (به ويژه در قالب فعاليتە اى ترويجى مديريت برنامه هاى مربوطه) بر اساس نظريه (انسان عامل عاقل، علاقه مند و صاحب نظر در کار) تنظيم و هدايت گردد. متأسفانه از ديدگاه جهانى به ويژه در کشورهاى جهان سوم، آن هم در تمامى نهادهاى اجرائى اين کشورها برقرارى مديريت از نوع کلاسيک يا جامد تشويق و تأکيد شده است و سعى گرديده عامل پيشرفت که همانا رعايت باورهاى انسانى از طرف کارگزاران اين نهادها است، ناديده گرفته شود. اما نظر به اينکه چنين عواملى هرگز از ياد نمى روند و با اعمال فشارهاى منجمدکننده افکار انسانى هيچ گاه از حرکت باز نمى ايستند، گاهى هشدارى از جنبه هاى مختلف به نظام مديريت کلاسيک داده مى شود. ليکن به دليل ماهيت مديريت هاى جامد اين هشدارها هرگز پذيرفته نمى شوند و با توجه به اينکه قدرت اين نظام در دست عده اى صاحب نفوذ است، روند ارزش هاى انسانى در سازمان متوقف مى ماند، اما هرگز از بين نمى رود و موجب پيدايش رهبر در درون خود مى شود. به همين دليل مشاهده مى شود که در مديريت هاى جامد براى مقابله با نقش اين رهبران نوعى سلطه حاکم مى شود آن هم سلطه افزون بر ميزان پيش بينى شده در طبيعت نظام که ربطى به کار سازمان و هدف آن ندارد بلکه فقط محض بقاء و حفظ چهارچوب سازمان و اعمال حاکميت هاى مطلق در آن است. شاهد اين مدعا دستگاه هاى عريض و طويل هنجارى محض (اداري) بعضى از کشورها است که باعث مى شود با وجود امکانات فراوانى که در اختيار دارند راه به جائى نبرند. اين کشورها به عوض پيشرفت، با همه تلاش خود فقط در جا مى زنند تا عقب نروند. به همين دليل عنوان در حال رشد به آنها داده شده است. اگر قرار باشد جامعه اى پيشرفت کند بايد ضوابط دست و پاگير و غيرانسانى و بى روح از ميان مردم آن جامعه رخت بربندد و به جاى آن خاکميت اخلاق و رفتار انسانى پديد آيد، هر کس توان و مرز مسؤوليت هاى خود را بشناسد، با ديگران در رسانيدن بار مردم به مقصد همکارى کند، و نهادها مبناى واقعى خود را بر اساس تعريفى که قبلاً براى سازمان ذکر شد بيابند. ترويج که خود ريشه اى اجتماعى و انسانى دارد نمى تواند از اين حکم مستثنى گردد، بلکه بايد با رعايت علائق و استفاده از موهبت هاى انسانى وظايف خود را به نحوى موفقيت آميز انجام دهد. يک مروج نه يک مدير ديوان سالار ( به معناى فردى بى تفاوت و فقط مجرى مقررات صرف اداري) است و نه يک رهبر (با حيطه عمل وسيع و بدون ضابطه)، بلکه نقشى دو جانبه دارد و در قالب ضوابط و مقررات ادارى ( از جهت امکانات و سياست کلي) فعاليت هاى ارشادى و فنى خود را با توجه به نظام اجتماعى که در آن خدمت مى کند در خدمت مردم قرار مى دهد. البته على القاعده به هيچيک از وظايف فوق نبايد به تنهائى اکتفا کرد يا يکى را بر ديگرى چنان ترجيح داد که نقش آن را محدود يا محو سازد. آنچه متأسفانه در برنامه کار ترويج اغلب کشورهاى در حال توسعه مشاهده مى شود تفوق نظام ادارى بر تشويق و برترى احکام آن نسبت به وظايف اجتماعي- انسانى مروجان است که در اين حالت خلاقيت، حصول به اهدافى مترقى و ايده آل و خودکفائى (به ويژه در جامعه کشاورزي) انتظارى غيرمعقول و واهى است. به همين دليل است که امروزه مشاهده مى شود ترويج در اغلب کشورهاى مورد اشاره با وجود داشتن تاريخچه اى نسبتاً طولاني، به هدف نهائى خود نرسيده پيشرفتى حاصل نکرده و به دلايل متعدد بهره ورى آن نيز به شدت صدمه خورده است. نوع مديريت مطلوب در ترويج ۱- ابتکار عمل تشويق مى شود. ۲- به تحکيم روابط انسانى توجه ويژه اى مبذول گردد. ۳- خلقيات و روحيات دست اندرکاران مدّنظر قرار گيرد. ۴- حدود قوانين و مقررات جارى سازمان به ويژه از لحاظ مروجان چنان سخت و منجمد نباشد که فراتر رفتن از آنها مستوجب عقوبت گردد. ۵- آزادى عمل از لحاظ انتخاب و کاربرد نوع امکانات وجود داشته باشد. ۶- دست اندرکاران بيشتر از جنبه اخلاقى متعهد انجام امور گردند. ۷- خودسازى و حرکت به سوى تعالى در جهت ارائه کار بهتر و مفيدتر تشويق شود. ۸- حداکثر امکانات براى ارائه ديدگاه ەا و پيشنهادها و تلفيق آنها با برنامه هاى جارى ترويج پديد آيد. ۹- جوّى پذيراى پرسشگرى و همچنين پژوهش در جهت تشويق روحيه کنجکاوى فنى افراد تقويت گردد.