دانلود مقاله کامل درباره زندگینامه امام حسن مجتبی(ع) لينک پرداخت و دانلود *پايين مطلب* فرمت فايل:Word (قابل ويرايش و آماده پرينت) تعداد صفحه:3 امام حسن مجتبی(ع) پيشواى دوم جهان تشيع كه نخستين ميوه پيوند فرخنده على (ع) با دختر گرامى پيامبر اسلام (ص) بود، در نيمه ماه رمضان سال سوم هجرت در شهر مدينه ديده به جهان گشود . حسن بن على (ع)از دوران جد بزرگوارش چند سال بيشتر درك نكرد زيرا او تقريبا هفت سال بيش نداشت كه پيامبر اسلام بدرود زندگى گفت. پس از درگذشت پيامبر (ص) تقريبا سى سال در كنار پدرش امير مومنان (ع) قرار داشت و پس از شهادت على (ع) شش ماه بر مسلمين خلافت کرد . آن امام والامقام در طول عمر مبارک خود دو بار تمام ثروت و دارايى خويش را در راه خدا بخشيد و سه بار تمام اموال خود را وقف کرد. به گفته مورخان ، امام حسن مجتبى(ع )، فردى شجاع، دلير و مبارز بود و در غالب جنگ هايى که امام علي( ع) حضور داشتند آن حضرت نيز حضور داشت. امام حسن(ع ) مسئوليت امامت و رهبرى شيعيان را درفضايي نا بسامان و آشفته به عهده گرفتند. در اين زمان امام (ع) به ناچار در برابر مکر معاويه قرار گرفت و ناچار شد صلح کند . بي شک ارزش صلح امام حسن( ع )، با توجه به شرايط زماني ومکاني خاص خود رخ داد ، کمتر از جنگ و شهادت امام حسين (ع) نبود . خيانت طرفداران ايشان ، تهديد و تطميع هاي معاويه و نهايتا تشکيل مثلث زر و زور و تزوير باعث بروز وقايعي شدند که امام (ع ) را مجبور به امضاي صلحنامه با معاويه کردند . در اين شرايط امام مجتبى(ع ) منطقا و قاعدتا نمي توانست وارد مبارزه با معاويه گردد تا اينکه ايشان ناچار به پذيرش صلحِ تحميلى شد. بر اساس اين صلحنامه ، حکومت به اين شرط که به کتاب خدا و سنت رسول او و سيره خلفاى صالح، عمل کند به معاويه سپرده مي شود. در ضمن ، پس از معاويه خلافت به عهده امام حسن(ع) واگذار مي گرديد. همچنين معاويه بر اساس اين صلحنامه ملزم شد که دشنام دهي به اميرالمؤمنين على(ع ) و بد گفتن از ايشان بر منابر را ممنوع سازد .در امان بودن ياران امام على (ع ) عدم تعرض به آنان و محفوظ ماندن جان و مال و فرزند و ناموس شان از هر گزندى از ديگر مفاد اين صلحنامه به شمار مي رفت . بي ترديد مي توان گفت صلح امام حسن(ع )، چهره واقعى معاويه را آشکار ساخت ودستگاه جور او را به مردم شناساند . از اين رو معاويه درصدد حذف حضور فيزيکي امام بر آمد و سرانجام، نقشه کشتن امام را طرّاحى نمود . امام حسن(ع) در سال پنجاه هجرى، به وسيله زهرى که همسرش جعده به دستور معاويه به او خوراند، در 48 سالگى به شهادت رسيد. مزار شريفش در قبرستان بقيع، در کنار سه امام معصوم ديگراست. این فقط قسمتی از متن مقاله است . جهت دریافت کل متن مقاله ، لطفا آن را خریداری نمایید