تحقیق در مورد آئین‌نامه حفاظتی کارگاههای ساختمانی لينک پرداخت و دانلود *پايين مطلب* فرمت فايل:Word (قابل ويرايش و آماده پرينت) تعداد صفحه: 54 فهرست مطالب: فصل اول : تخريب بخش اول فصل دوم : گودبرداري و حفاري بخش اول فصل سوم : داربست فصل چهارم ndash; نردبانها فصل پنجم ndash; انباركردن مصالح فصل ششم ndash; مقررات متفرقه فصل اول : تخريب بخش اول ndash; عمليات مقدماتي تخريب ماده 1- قبل از اينكه عمليات تخريب شروع شود ، بايد بازديد دقيقي از كليه قسمتهاي ساختمان دردست تخريب بعمل آمده و در صورت وجود قسمتهاي خطرناك و قابل ريزش، اقدامات احتياطي از قبيل نصب شمع، سپر، حائل و ستونهاي موقتي جهت مهار آن قسمتها بعمل آيد. ماده 2- قبل از شروع كار، جريان برق، گاز، آب و ساير خدمات مشابه با اطلاع و نظارت سازمانهاي مربوطه بطور مطمئن قطع و در صورت نياز به برقراري موقت آنها، اين عمل بايد با موافقت و نظارت سازمانهاي ذيربط و رعايت كليه احتياطات و مقررات ايمني مربوطه انجام گردد. ماده 3- منطقه خطر در اطراف ساختمان دردست تخريب بايد كاملاً محصور و علامات خطر و هشداردهنده نصب گردد و از افراد غير مسئول به منطقه محصورشده جلوگيري بعمل آيد. ماده 4- در هنگام شب، مرز منطقه محصور شده بايد با نصب چراغهاي قرمز و يا علائم مشخصه ديگر از قبيل تابلوهاي شبرنگ و غيره مشخص گردد. ماده 5- كليه راههاي ورودي و خروجي ساختمان دردست تخريب بجز راهي كه براي عبور و مرور كارگران و افراد مسئول در نظر گرفته شده، بايد مسدود گردد. ماده 6- كليه شيشه هاي موجود در درب ها و پنجره ها بايد قبل از شروع عمليات تخريب درآورده شده و محل مناسبي انبار گردد. ماده 7- عمليات تخريب بايد از بالاترين قسمت يا طبقه شروع و به پائين ترين قسمت يا طبقه ختم گردد، مگر در موارد خاصي كه تخريب بطور يكجا و استفاده از مواد منفجره در فونداسيون و از راه دوربا رعايت كليه احتياطات و مقررات ايمني مربوطه و كسب مجوزهاي لازم انجام و يا از طريق كشيدن با كابل و واژگون كردن و يا از طريق ضربه زدن با وزنه هاي در حال نوسان انجام شود. ماده 8- در مواردي كه عمل تخريب از طريق كشش و واژگون كردن انجام ميشود، بايد از كابلهاي فلزي محكم استفاده شده و كليه كارگران و افراد مسئول در فاصله مناسب و مطمئن و كاملاً دور از منطقه خطر نگهداشته شوند. ماده 9- در مواردي كه از وزنه هاي در حال نوسان براي تخريب استفاده ميشود بايد در اطراف محل اصابت وزنه ميدان عملي به عرض 51 برابر ارتفاع ساختمان در نظر گرفته شود. ماده 10- وزنه هاي در حال نوسان مذكور در ماده فوق بايد بترتيبي كنترل گردند كه بجز ساختمان دردست تخريب به جاي ديگر اصابت ننمايند. ماده 11- از تخريب قسمتهائي از ساختمان كه باعث تخريب و ريزش ناگهاني قسمتهاي ديگر ساختمان گردد بايد جلوگيري بعمل آيد. ماده 12- در پايان كار روزانه، قسمتهاي دردست تخريب نبايد در شرايط ناپايداري كه در برابر فشار باد يا ارتعاشات آسيب پذير باشند، رها گردند. ماده 13- مصالح و مواد حاصل از تخريب هر قسمت يا طبقه بايد بموقع به محل مناسبي منتقل گردد و از انباشته شدن آن بترتيبي كه مانع از انجام كار شده و يا استحكام طبقات پائين تر را بخطر اندازد، جلوگيري بعمل آيد. ماده 14- ميخ هاي موجود در تيرها و تخته هاي حاصل از تخريب بايد بلافاصله بداخل چوب فرو كوبيده و يا كشيده شود. ماده 15- در صورت لزوم، جهت جلوگيري از پخش گرد و غبار ناشي از تخريب بايد در فواصل زماني مناسب قسمتهاي دردست تخريب بوسيله آب فشان مرطوب گردد. ماده 16- كليه پرتگاهها و دهانه هاي موجود در كف طبقات و ساير قسمتها باستثناء دهانه هائيكه براي حمل و انتقال مواد و مصالح حاصل از تخريب و يا لوازم كار مودر استفاده قرار ميگيرند، بايد بوسيله نرده يا حفاظهاي مناسب محصور يا پوشانده شوند. ماده 17- در محوطه تخريب بايد گذرگاههاي مطمئني براي عبور و مرور كارگران در نظر گرفته شود. اين گذرگاهها بايد روشن و فاقد هرگونه مانع باشد. ماده 18- باستثناء پلكانها، راهروها و نربانها و درهائيكه براي استفاده كارگران بكار ميرود بايد كليه راههاي ارتباطي ديگر ساختمان در تمام مدت تخريب مسدود گردد. ماده 19- اگر ساختمان دردست تخريب بيش از دو طبقه و يا بلندتر از هشت متر از كف پياده رو بوده و فاصله ساختمان از پياده رو يا معبر كمتر از پنج متر باشد بايد راهرو سرپوشيده موقتي براي تمام طول ساختمان با عرض متناسب در پياده رو از چوب يا مصالح مقاوم مشابه ساخته شود و روشنائي لازم طبيعي و يا مصنوعي بطور دائم براي اين راهرو تأمين گردد. ماده 20- سقف راهروهاي سرپوشيده بايد حداقل در حدود 700 كيلوگرم بر مترمربع فشار را تحمل نمايد و در صورتيكه از اين سقفها براي گذراندن برخي مصالح نيز استفاده شود بايد حداقل 1500 كيلوگرم بر مترمربع فشار را تحمل نمايد. ماده 21- بمنظور جلوگيري از خطرات ناشي از سقوط مصالح ساختماني، اطراف خارجي سقف راهروهاي سرپوشيده بايد داراي حفاظ كاملي از چوب يا توري فلزي مقاوم با ارتفاع حداقل يك متر باشد. اين حفاظ ممكن است حداكثر نسبت به سقف زاويه 45 درجه بطرف داخل داشته باشد. ماده 22- در صورتيكه راهروهاي سرپوشيده داراي درهائي براي بارگيري مصالح و غيره باشد اين درب ها بايد همواره بسته باشد مگر در مواقع بارگيري و حمل كه بايد مراقبت كافي بعمل آيد. ماده 23- سقف راهروهاي سرپوشيده كه از الوار ساخته ميشود بايد حداقل پنج سانتي متر ضخامت داشته باشد اجزاء متشكله راهرو بايد بهم و به كف مهار شده باشد. ماده 24- اگر ساختمان در دست تخريب از معبر يا پياده رو بيش از پنج متر فاصله داشته باشد ميتوان بجاي ايجاد راهروي سرپوشيده از حصار يا نرده استفاده كرد. ماده 25- در محل هاي ورود و خروج كارگران به ساختمان مورد تخريب بايد راهروهاي سرپوشيده با حداقل 3 متر طول و عرض نيم متر بيش از عرض درب ورودي ساخته شود تا از سقوط مصالح بر روي آن جلوگيري بعمل آيد. ماده 26- مصالح ساختماني نبايد بوسيله سقوط آزاد بخارج پرتاب شود مگر آنكه پرتاب از داخل كانالهاي چوبي يا فلزي انجام گيرد. ماده 27- كانال هاي چوبي يا فلزي كه براي هدايت مصالح بخارج بكار ميرود چنانچه بيش از 45 درجه شيب داشته باشد بايستي از چهار طرف كاملاً مسدود باشد، باستثناي دهانه هائي كه براي ورود و خروج مصالح تعبيه گرديده است. ماده 28- دهانه خارجي كانال هاي چوبي يا فلزي بايد مجهز به دريچه محكمي بوده و در هنگام كار بوسيله يك نفر كارگر مراقبت شود و در ساير مواقع درب آن مسدود باشد و همچنين در ابتداي كانالهاي مزبور نيز بايد تدابير و احتياطات لازم براي جلوگيري از سقوط اتفاقي كارگران بداخل دهانه ورودي بكار برده شود. ماده 29- محل نگهداري ابزار و وسائل ساختماني و ساختمانهاي موقت كارگران بايد در جائي قرار داشته باشد كه در معرض خطر ريزش و يا سقوط مصالح و مواد حاصل از تخريب نباشد. ماده 30- كليه كارگران و افرادي كه در عمليات تخريب دخالت دارند، بايد مجهز به كلاه ايمني مناسب باشند و همچنين در صورت لزوم و بنا به موقعيت و اقتضاي كار بايد دستكش، كفش، عينك و ماسك حفاظتي مناسب مطابق با ضوابط آئين نامه وسائل حفاظت انفرادي در اختيار آنها گذارده شده و نظارت و كنترل لازم در مورد استفاده از آنها بعمل آيد. بخش سوم ndash; تخريب و برچيدن ديوارها ماده 31- ديوار يا قسمتي از ديوار كه ارتفاع آن بيش از 22 برابر ضخامت آن است، نبايد بدون مهارهاي جانبي آزاد بماند. ماده 32- براي خراب كردن و برچيدن ديوارهاي نازك و مرتفع و فاقد استحكام كافي بطريق دستي بايد از داربست استفاده شود. ماده 33- در مواردي كه ديوار از طريق واردآوردن نيرو و فشار تخريب ميگردد، بايد كليه كارگران و افراد از منطقه ريزش دور نگهداشته شوند. ماده 34- قبل از خراب كردن هر يك از ديوارهاي داخلي يا خارجي بايد سوراخها و دهانه هائي كه تا فاصله سه متر از محل تخريب در كف طبقه قرار دارد بوسيله مصالح مقاوم بابعاد كافي پوشانده شود مگر آنكه در طبقات پائين مطلقاً كارگري كار نكند و يا راههاي ورود باين طبقات قبلاً مسدود باشد. ماده 35- ديوارهائي كه براي نگهداري خاك زمين يا ساختمانهاي مجاور ساخته شده اند، نبايد تخريب گردند مگرآنكه قبلاً آن خاك برداشته شده و يا ساختمان مربوطه بوسيله شمع و سپر محافظت شده باشد. بخش چهارم ndash; تخريب و برچيدن طاقها ماده 36- در طاق هاي ضربي چه هنگاميكه سوراخ در آن ايجاد ميشود و چه هنگام تخريب آن بايد آجرها و مصالح بين دو تيرآهن تا تكيه گاههاي طاق بطور كامل برداشته شود. ماده 37- هنگام تخريب طاق پس از برداشتن قسمتي از طاق ، بايد روي تيرآهن ها يا تيرچه ها بطور عرضي الوارهائي حداقل به ضخامت 5 سانتي متر و به عرض 25 سانتي متر به تعداد كافي گذارده شود تا كارگران بتوانند در روي آنها مستقر شده و بكار خود ادامه دهند. ماده 38- هنگام تخريب طاق، بايد طبقه زير آن بطوري مسدود شود كه هيچيك از كارگران نتوانند در آن رفت و آمد كنند. بخش پنجم ndash; تخريب و برچيدن اسلكت فلزي ساختمان ماده 39- در صورت استفاده از جرثقيل براي پائين آوردن تيرآهن ها وقطعات فولادي، مقررات آئين نامه حفاظتي وسائل حمل و نقل و جابجا كردن مواد و اشياء در كارگاهها بايد رعايت گردد.