پروژه جامع و کامل درباره بررسی و ارزیابی دیپلماسی رسانه ای فرمت فایل : word (قابل ویرایش) تعداد صفحات : 131 صفحه فهرست مطالب عنوانhellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;hellip;..صفحه مقدمه 3 دیپلماسی رسانه ای 3 مقایسه محیط دیپلماتیک گذشته و جدید4 قدرت نرم ابزار دیپلماسی جدید 6 نمودار محیط بین المللی گذشته 7 نمودار محیط بین المللی جدید 8 آینده دیپلماسی 9 مبانی نظری رابطه رسانه ها و سیاست 11 الف ـ تأثیر رسانه بر سیاست (نظریه سی ان ان11 ب ـ تأثیر سیاست بر رسانه 12 سرخط سناریوهای خبری در موضع فعالیت های هسته ای ایران15 مدل های تعامل رسانه و دیپلماسی 15 کارکردهای دیپلماسی رسانه ای 17 کارکرد دیپلماسی رسانه ای در عملیات روانی17 جدول نشانگاههای عملیات روانی در دیپلماسی رسانه ای.......................................... 19 کارکرد دیپلماسی رسانه ای در ارتقای اعتبار ملی23 مدل تعاملی رسانه و پرستیژ ملی 27 کارکرد رسانه ها در سیاست خارجی 28 کارکرد دیپلماسی رسانه ای در شرایط بحران31 تأثیر دیپلماسی رسانه ای در زمان بحران 34 کارکرد دیپلماسی رسانه ای در میزان غافلگیری36 کارکرد دیپلماسی رسانه ای در میزان تهدید38 کارکرد برجسته سازی رسانه ها در دیپلماسی رسانه ای............................................... 41 کارکرد دیپلماسی رسانه ای در خلق رویدادهای رسانه ای........................................... 43 کارکرد مداخله گرایانه دیپلماسی رسانه ای 46 آسیب شناسی دیپلماسی رسانه ای کشور 48 عوامل تأثیرگذار در شناخت آسیب شناسی رسانه ای.................................................. 48 تحلیل دیپلماسی رسانه ای فیلم 300 53 فیلم 300؛ ادامه خطوط خبری ـ تحلیلی رسانه های غرب علیه انقلاب اسلامی..... 54 دستگیری تفنگداران انگلیسی و دیپلماسی رسانه ای................................................. 61 تاکتیک های استفاده شده در حوزه دیپلماسی رسانه ای............................................. 62 راهبردها 70 لزوم تدوین استراتژی 70 طراحی سیستم 70 ایجاد مرکز دیپلماسی رسانه ای در شورای عالی امنیت ملی.................................. 71 ایجاد و تقویت بلوک های رسانه ای 71 لزوم انسجام و هماهنگی سازمان ها در خارج از کشور........................................... 71 توجه به سایت های اینترنتی شبکه ها 73 استقلال سردبیری 73 استفاده از لژیونرهای رسانه ای 74 توجه به ظرفیت های مدیریت پیام در خارج از کشور.............................................. 76 لزوم استفاده از تاکتیک های جدید 77 توجه به کیفیت بسته بندی پیام 77 برگزاری سمینار و کارگاه های آموزشی 78 آموزش های حین خدمت دیپلمات ها 78 رئیس گوگل: قدرت اینترنت جهان سیاست را از خود متأثر خواهد کرد.................. 79 نتیجه گیری 80 فهرست منابع فارسی 81 فهرست منابع خارجی 82 مقدمه: در عصر کنونی دیپلماسی و سیاست خارجی کشورها به عنوان یک عامل تعیین کننده در نظام بین الملل تحت تأثیر و تعامل تحولات شگرف در عرصه ارتباطات قرار گرفته است. چنانچه دیپلماسی رسانه ای به عنوان یکی از شاخه های اصلی فعالیت های دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی پدیدار شده است و بخش قابل توجهی از دیپلماسی عمومی کشورهای به ویژه قدرتمند جهانی را به خود اختصاص داده است. از این منظر گروهی از محققین و کارشناسان این گونه تحلیل می نمایند که اساساً دیپلماسی رسانه ای از رسانه ها در جهت ارتقای سیاست خارجی کشورها استفاده می کند و رسانه به مثابه ابزاری در دیپلماسی تلقی می شود که با استفاده از این ابزار، دیپلمات ها و سیاستمداران می توانند نیات و مقاصد خود را به عنوان دیپلماسی، مورد محک و در معرض چالش های دیپلماتیک قرار دهند. براساس این تحلیل ها، رسانه ها بر دیپلماسی و سیاست خارجی کشورها تأثیرگذار بوده و دیپلماسی رسانه ای نیز عمدتاً در راستای سیاست خارجی، منافع ملی کشورها و تأثیرگذاری بیشتر بر افکار عمومی و تغییر و تحولات عمل می نماید. در حالیکه گروهی دیگر اعتقادی به تأثیرگذاری رسانه ها بر تصمیم گیری های سیاست خارجی ندارند و این گونه تحلیل می نمایند که شواهد متقن در مورد تأثیرگذاری رسانه های جمعی بر تصمیم گیری های سیاست خارجی وجود ندارد و تصمیم گیرندگان به ندرت تصمیم های خود را به خاطر رسانه ها تغییر می دهند. هر چند که ممکن است به خاطر رسانه ها، ناگزیر از واکنش نشان دادن باشند. در این تحلیل، نفوذ و تأثیر دولت به عنوان تصمیم گیرنده، بر رسانه ها بیشتر است. لذا ضروری است به دیپلماسی رسانه ای که یکی از واقعیت های جهان امروز است به صورت بنیادی و راهبردی پرداخته شود و ابعاد مختلف رسانه ای- سیاسی آن مورد بررسی قرار گیرد. دیپلماسی رسانه ای ( media diplomacy ) رشد سریع تکنولوژی های ارتباطی اعم از انواع تلویزیون های ماهواره ای و کابلی، فیبرنوری، بی سیم و ناتوانی دستگاه های رسمی دیپلماسی در رقابت با رسانه ها، دولت ها را با این حقیقت رو به رو کرده که شکل نوینی از دیپلماسی با استفاده از رسانه های ارتباط جمعی وارد عرصه معادلات بین المللی شده است و رسانه ها پدیده ای هستند، که به خوبی می توان از آن ها به عنوان عنصری استراتژیک و تعیین کننده یاد کرد. اصطلاح دیپلماسی رسانه ای از بدو تولد با ابهامات و پیچیدگی های فراوانی رو به رو و تعاریفی که توسط محققین بیان می شدند حاوی فاصله زیاد برداشتها از این عبارت بودند. این ابهامات را می توان در دو محور دنبال کرد: اول تأثیر رسانه ها بر دیپلماسی که حوزه بسیار گسترده ای را شامل می شود. دوم کارکرد دیپلماتیک رسانه ها که تا حدودی حرفه ای تر و تخصصی تر به موضوع پرداخته است. در مجموع می توان گفت دیپلماسی رسانه ای عبارت است از استفاده از رسانه ها برای رسیدن به اهداف دیپلماتیک، تأمین منافع، تکمیل و ارتقای سیاست خارجی. 1 دیپلماسی رسانه ای شامل: استفاده از رسانه ها توسط رهبران به منظور بیان منافع خود در مذاکرات، اعتمادسازی و بسیج عمومی از توافقات می شود. دیپلماسی رسانه ای از طریق فعالیت های متعدد در رسانه های عادی و ویژه پیگیری می شود، که این فعالیت ها شامل کنفرانس های مطبوعاتی، مصاحبه ها، دیدار سران حکومت ها و میانجی گران در کشورهای رقیب و رویدادهای رسانه ای بر انگیزاننده است که برای گشودن عصر جدید در روابط متقابل سازماندهی می شود. بسیاری از دولتمردان و سیاستمداران از فن آوری رسانه ای و دیپلماسی رسانه ای برای پیشبرد اهداف کشور خود به طور مستمر و گسترده بهره می گیرند و با راه اندازی سایت ها و خبرگزاری ها سیاست های غلط و یا درست خود را به مخاطبان القاء می کنند. دیپلماسی رسانه ای به عنوان مهارتی جدید در روابط بین الملل می تواند بسیاری از شایعه پراکنی و دروغ پردازی های رقبا را خنثی و راه رسیدن به اهداف دولتمردان در سیاست خارجی را هموار نماید. زیرا در گستره سیاست خارجی بخصوص با کشورهای غربی که همواره اخلاق سیاسی از نوع ارزش الهی در روابط بین دولت های آنان معنا ندارد، تدوین استراتژی دیپلماسی رسانه ای از ضروریات است. اخلاق و سیاست ماکیاولی، هم در رسانه ها هم در دیپلماسی دولت های هژمونی گرا دیده شده است، نگاه و عملکرد آنان براساس نظریه مکتب اصالت نفع استوار می باشد، در واقع از طریق رسانه ها و دیپلماسی رسانه ای به دنبال تأمین منافع قدرتمندان و صاحبان کارتل ها و تراست ها هستند. آنچه که در دیپلماسی رسانه های غربی مهم نمی باشد، ارزش های دینی و اخلاق در سیاست است. اگر دیپلماسی رسانه ای بر پایه اخلاق و ارزش های الهی استوار گردد به طور حتم و یقین در نهاد هر انسان آزاده و با وجدان تأثیر بسزایی خواهد گذاشت و مانند خورشیدی تابناک بر جملگی مخاطبان خواهد درخشید. مقایسه محیط دیپلماتیک گذشته و جدید صاحب نظران محیط بین المللی گذشته را به مدل نیوتونی تشبیه می نمایند که در آن به دولت ها به عنوان بازیگران مستقل دارای تمرکز سیاسی نگاه می شود که رفتارشان مبتنی بر تصمیمات معین و شناخته شده و قوانین تعریف شده ای می باشد که الزاماً نتایج آن در درجه بالایی برای طرفین درگیر در سیستم قابل پیش بینی است. در این مدل روابط متقابل دولت ها مانند توپ های میز بیلیارد تابع قواعد خاصی بوده و با یک جمع برداری ساده از نیروهای سیاسی یا اقتصادی و نظامی، پیش بینی نتایج ممکن است و چنین تصور می شود که این سیستم در حد قابل ملاحظه ای پایدار و بطور طبیعی با ثبات است و در صورت بروز هر گونه بی نظمی و خدشه دار شدن سیستم، با تنظیم مجدد در تعادل نیروها می توان معادلات را به سرعت به ثبات قبلی بازگرداند. مشخصات محیط دیپلماتیک گذشته به اختصار عبارتند از: ulliکشور- ملت ها با مرزهای نفوذناپذیر عمدتاً قابل کنترل.lili قدرت سخت شامل قدرت نظامی، اقتصادی، منابع طبیعی و موقعیت ژئوپولتیکی بعنوان ضامن بقای کشورها و اهرم تضمین کننده در تقابل و تعاملات میان آن ها.liliوزارت خارجه تنها نهاد مسئول برای ارتباط با خارج از کشورliliنهادهای داخلی مجزا با حیطه ای محدود به درون مرزهاliliعدم تأثیر افکار عمومی داخلی و خصوصاً خارجی بر تصمیمات حاکمیت و وزارت خارجهliliقوانین بین المللی محدود و غیرقابل تعمیم به داخل حاکمیت هاliulمحیط جدید بین المللی وضعیتی جدا و بی شباهت به محیط بین المللی کلاسیک قرن بیستم نیست. ولی این محیط با اثرات مستقیم و غیرمستقیم فن آوری اطلاعات و ارتباطات، پایان جنگ سرد، ورود کشورهای جدید، حضور سازمان های غیردولتی، افزایش هنجارها و ارزش های جدید بین المللی و نفوذ قوانین بین المللی به درون مرزها و امکان مبادله اطلاعات میان افراد سراسر جهان با یکدیگر، تأثیرگذاری افراد و سازمان ها بر جریانات داخلی و بین المللی باعث گردیده است تا کشورها و حاکمیت ها، افزون بر نگرانی های گذشته خود که تهاجم همسایگان موجب برهم خوردن تعادل قوا بود، اینک باید نگران افکار عمومی جهان، نظر سازمان های غیردولتی، شبکه های متعدد بین المللی و همچنین افکار عمومی داخلی خود و حتی نگران تحلیل کشوری از آن سوی قاره ها نسبت به کشورشان باشند. این محیط جدید که به وضوح ظاهر شده محصول سه عرصه وسیع و وابسته و در حال انقلاب و دگرگونی مداوم یعنی اطلاعات، سیاست و اقتصاد است. بطور خلاصه محیط بین المللی جدید دارای مشخصات زیر است: ulliوجود کشورها- ملت ها با اقتدار کمتر به استثنای چند قدرت بزرگ. اگرچه آن ها نیز نیازمند توجیه افکار عمومی برای رفتارهای داخلی و بین المللی خود می باشند. افزون بر کشورها، بازیگران دیگری نیز در صحنه بین المللی وجود دارند. از جمله سازمان های غیردولتی، رسانه ها، و قدرت های مجازی با هویت شبکه ای. liul ulli قدرت سخت و قدرت نرم هر دو اساس بقای کشورها و اهرم تعیین کننده در تعاملات میان آن ها خواهند بود.lili دیپلماسی سنتی کماکان مجرا و مدار ارتباطات میان کشورهاست ولی ضرورت ارتباط با بازیگران نامحدود زمینه اتخاذ دیپلماسی رسانه ای را فراهم می آورد.liulقدرت نرم ابزار دیپلماسی جدید جوزف نای از اساتید دانشگاه هاروارد که به عنوان مبدع اصطلاح قدرت نرم از او نام برده می شود، می گوید قدرت نرم یعنی تأثیر و جذابیت ایده های یک ملت بر ملل دیگر. قدرت نرم یک ملت را قادر می سازد تا بر نتایج مورد نظر خود در عرصه امور بین المللی نه با توسل به زور و قوه قهریه بلکه به مدد قدرت جاذبه و کشش دست یابد. تا همین اواخر قدرت نرم عمدتاً یک سلاح آمریکایی محسوب می شد و جوزف نای معتقد است که پیروزی آمریکایی ها در جنگ سرد با بلوک شرق، همان قدر مدیون رادیوی اروپای آزاد و تولیدات هالیوودی بود که ثمره برنامه جنگ ستارگان ریگان به شمار می رفت. در حقیقت قدرت نرم یک رویکرد امنیت طلب است که معطوف به جلب توجهات جهانی به چالش های جدید می باشد و از پذیرش استانداردها و نهادهای بین المللی و ائتلاف ها و همکاری های مبتکرانه در روابط خارجی بین کشورها و نیز سازمان های غیردولتی هم فکر، عمل می کند. امروزه در روابط بین الملل، آگاهی و نحوه سازماندهی و بکارگیری آن در پیشبرد منافع ملی را قدرت نرم می نامند. انقلاب اطلاعات، طبیعت قدرت را بیشتر از طریق از قوه به فعل درآوردن قدرت نرم دگرگون می سازد. امروزه رسانه ها به عنوان ابزار اصلی قدرت نرم به شمار می روند که نقش کلیدی را در عرصه تحولات دیپلماسی بر عهده دارند. 1 اسماعيلي، محمد، ديپلماسي رسانه اي، جام جم، 1388.