عنوان پایان نامه : محاربه و فساد فی الارض عنوان پایان نامه : محاربه و فساد فی الارض شرح مختصر : با تحقيق و تدقيق در آراي فقهاي اماميه مشخص مي شود كه اكثريت قريب به اتفاق آن ها محاربه را تجريد يا تشهير سلاح به قصد ترساندن مردم دانسته اند. البته شيخ طوسي در المبسوط في فقه الاماميه ، ابتدا نظر فقهاي عامه را كه قاطع الطريق را محارب مي دانند بيان مي كند اما پس از آن، با قبول و ذكر قول مشهور فقهاي اماميه، محارب را كسي مي داند كه با كشيدن سلاح، مردم را مي ترساند. شيخ مفيد معتقد است: هرگاه اهل فساد در سرزمين مسلمين، سلاح خود را آشكار كرده و اموال مردم را غارت كنند، امام مخير است كه از ميان مجازات هاي اربعه يكي را انتخاب كند. از منظر ايشان، محارب با اظهار سلاح، اموال مردم را از آن ها مي ستاند. با وجود اين، عده اي از فقهاي اماميه همچون فقهاي عامه ، براي مجازات محارب، قائل به قول تنويع حسب نوع جنايت واقعه يا ترتيب، طبق مقتضاي قاعده فقهي الاسهل، فالاسهل يا الاصعب فالاصعب متناسب با ماهيت و نتيجه رفتار ارتكابي اند، به اين ترتيب كه با توجه به عمل ارتكابي محارب، يكي از مجازات هاي چهارگانه قتل، صلب، قطع دست و پا به صورت مخالف و نفي بلد اعمال مي شود. بر اين اساس، اگر محارب سلاح كشيده و مرتكب قتل يا ضرب و جرح شود، قصاص يا تبعيد مي شود. چنانچه سلاح بكشد و مالي ببرد، دست و پايش از جهت مخالف، قطع مي شود، اما اگر كسي را به قتل نرساند، حاكم در قتل، صلب (تصليب) يا قطع دست و پاي وي مخير است. از كلام اين دسته از فقها، به خوبي استفاده مي شود كه محاربه با كشيدن سلاح به منظور بردن مال يا جان مردم نيز محقق مي شود. فهرست: چکیده مقدمه اهداف تحقیق روش تحقیق تببین لغوی افساد فی الارض محاربه در قوانین ایران سعی مفاد آیه محاربه تبیین جرم فساد شرط پذیرش توبه محاربین مجازات آتش افروز مجازات قاتل اهل ذمه مجازات قاتل بردگان مجازات کفن دزد مجازات آدم ربا و آدم فروش مجازات ساحر مجازات محتال مجازات سارق زیرانداز مسجد قاچاقچیان مواد مخدر تبیین قانون فساد فی الارض شرایط حقوقی تحقق محاربه تفاوت محاربه با جرم سیاسی قانون مبارزه با مواد مخدر قانون اخلالگران اقتصادی قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح قانون مجازات اسلامی قانون مجازات عبوردهندگان از مرزها جمع بندی و نتیجه گیری منابع