همکار مون عزم سفر داشت یعنی میخاست کوچ کنه. برای همین خاستیم براش یه یادگاری بگیریم که ما تحفه ها رو یادش بمونه. یه جشن کوچیک گرفتیم براشف با کادو و شمع و بادکنک البته بدون آهنگ. هنگام عکس گرفتن همه ساکت بودند، یکی گفت یه آهنگ لایت بزارین جو عوض شه. منم آهنگ دل یار سارا نایینی رو گذاشتم. ازون روز به پس همکارام عاشق صدای سارا نایینی شدن، همش آهنگاشو از من میخان. دقیقن دی پارسال بود که عاشق صداش شدم ، اشارات نظر رو با صداش شنیدم که عالی میخوند. پس ها کتابهای گلی پیشرفت رو با صدای سارا و یه لیوان چایی تازه دم بلعیدم. خیلی خوش گذشت، خیلی. اگه دوست داشتین، دل یار رو گوش بدید.